Groźne choroby odzwierzęce – czym możemy się zarazić od naszych pupili?

To najbardziej znana choroba odzwierzęca. Dużo się o niej mówi, ponieważ jest bardzo niebezpieczna dla kobiet w ciąży. Zarażenie pierwotniakiem Toxoplasma gondi może prowadzić do poważnych uszkodzeń płodu, a nawet poronienia.

Toksoplazmozą można się zarazić przez kontakt z odchodami kotów, które były nosicielami pierwotniaka. Specjaliści podkreślają jednak, że do takich przypadków dochodzi bardzo rzadko. Dużo częściej toksoplazmoza jest wynikiem zjedzenia niedogotowanego lub surowego zakażonego mięsa, np. wieprzowego, wołowego, owczego. Pierwotniaki mogą się też znajdować na nieumytych warzywach i owocach, które mogły mieć kontakt z zainfekowanymi zwierzętami.

Jak uniknąć toksoplazmozy? Przede wszystkim należy przestrzegać zasad higieny – zawsze myć ręce po zabawie z kotem, pilnować, by produkty do jedzenia były czyste i nie jeść surowego mięsa. Kobiety w ciąży i planujące macierzyństwo powinny wykonać badanie na obecność toksoplazmozy.

Psy i koty mogą być również nosicielami pasożytów, które u ludzi wywołują toksokarozę.Szczególnie narażone są na nią dzieci. Podczas zabawy w piaskownicy, w której znajdują się jaja glist kocich i psich, może dojść do przeniesienia pasożytów z brudnych rąk do ust. Do zakażenia może też dojść drogą pokarmową – wystarczy zjeść owoce i warzywa, na których znajdują się jaja glist lub wypić zanieczyszczoną wodę.

Larwy początkowo zagnieżdżają się w jelitach, a następnie przemieszczają się dalej. Mogą dostać się do wątroby, płuc, mózgu, oczu, serca. Objawy toksokarozy to osłabienie, brak apetytu, mdłości, bóle brzucha i głowy. Konieczne jest wykonanie badania krwi oraz podjęcie leczenia (zastosowanie środków przeciwpasożytniczych). Bardzo ważna jest profilaktyka – należy wyrobić w dzieciach nawyk dokładnego mycia rąk przed jedzeniem i po powrocie z podwórka.

Z pozoru niewinne młode kotki mogą przenosić bakterie, które wywołują chorobę kociego pazura. Po zadrapaniu lub ugryzieniu przez zainfekowane zwierzę, do organizmu człowieka przenikają bakterie. Na początku nie ma żadnych objawów choroby. Z czasem w miejscu zranienia powstaje grudka, a skóra jest zaczerwieniona. Choroba kociego pazura nie jest groźna, ale u osób z niską odpornością objawy mogą się zaostrzyć – pojawia się gorączka, ból głowy i brzucha, zmęczenie, powiększenie węzłów chłonnych. Należy wiedzieć, że niepozorne zadrapanie przez kota może się również skończyć poważnymi powikłaniami, takimi jak zapalenie mózgu, płuc czy szpiku kostnego.

Biegunki, wymioty, bóle brzucha, brak apetytu, nudności mogą być objawami giardiozy, którą można się zarazić od kotów i psów (zwłaszcza młodych). Szczeniaki mogą być nosicielami pierwotniaków z gatunku Giardia intestinalis, które u ludzi wywołują symptomy zbliżone do zatrucia pokarmowego. Do zarażenia może też dojść w wyniku spożycia zanieczyszczonej żywności i wody. Choroba jest szczególnie groźna dla dzieci – ostre biegunki prowadzą do odwodnienia, a pasożyty zakłócają również trawienie tłuszczów i węglowodanów. W konsekwencji może nawet dojść do niedożywienia i zaburzeń wzrostu.

Pasożyty świerzbowca często bytują na psach i kotach, skąd mogą się przenieść na człowieka. Wysypka i swędzenie skóry to objawy, które powinny nas zaniepokoić, ponieważ powikłania prowadzą do rozwoju grzybicy. Jak chronić się przed świerzbem? Należy uważnie obserwować pupila – pojawienie się łysych placków na futrze kota lub psa świadczy o chorobie. Im szybciej zgłosimy się do weterynarza, tym szybciej zwierzak przestanie cierpieć, a my unikniemy zakażenia.