Infekcja intymna – rodzaje, objawy, czynniki ryzyka, leczenie i profilaktyka

Infekcja intymna to dolegliwość ze strony okolic intymnych, spowodowana przez różnego rodzaju drobnoustroje chorobotwórcze (bakterie, grzyby, zakażenia wirusowe).

Infekcje intymne występują zarówno u kobiet, jak i mężczyzn w różnym wieku. Jednak z uwagi na budowę anatomiczną częściej dotyczą kobiet.

W zależności od podłoża problemu wyróżnić można następujące rodzaje infekcji intymnych:

• grzybicze infekcje intymne – najczęściej za rozwój tego typu infekcji odpowiadają drożdżaki z gatunku Candida albicans,
• bakteryjne infekcje intymne – za ich rozwój odpowiadają przede wszystkim bakterie beztlenowe,
• pasożytnicze infekcje intymne – wywołane głównie przez tzw. rzęsistka,
• wirusowe infekcje intymne – najczęściej wywoływane przez wirus HPV (wirus brodawczaka ludzkiego).

Jak wyglądają infekcje intymne? Objawy różnią się nieco w zależności od podłoża problemu. W przypadku infekcji grzybiczych obserwuje się przede wszystkim:

• świąd w okolicy intymnej,
• nieprawidłową wydzielinę z pochwy (gęsta, grudkowata, o zmienionym zabarwieniu),
• suchość pochwy,
• obrzęk warg sromowych,
• dyskomfort/pieczenie/bolesność w czasie oddawania moczu, stosunku.

O bakteryjnej infekcji intymnej mogą świadczyć symptomy takie jak:

• upławy, zmiana konsystencji i zapachu wydzieliny z pochwy,
• nieprzyjemna woń z okolic intymnych,
• obrzęk,
• czasem pojawia się także świąd, pieczenie, dyskomfort.

Co istotne, w niektórych przypadkach infekcje bakteryjne mogą także przebiegać bezobjawowo.

Infekcję pasożytniczą narządów płciowych najczęściej wywołuje rzęsistek pochwowy. Rzęsistkowica może objawiać się m.in.:

• obfitymi, żółtozielonymi, nieprzyjemnie pachnącymi, pienistymi upławami,
• podrażnieniem okolicy miejsc intymnych,
• czasem pieczeniem, dolegliwościami bólowymi w okolicy cewki moczowej.

Z kolei zarażenie wirusem brodawczaka ludzkiego w wielu przypadkach przebiega bezobjawowo. Niestety, w tym czasie może zostać przekazane innym osobom, podczas kontaktów seksualnych. Czasem jednak pojawiają się bardziej charakterystyczne objawy jak brodawki, czy kłykciny kończyste.

Czasem może pojawić się także ból podbrzusza przy infekcji intymnej. Objaw ten należy zawsze skonsultować z lekarzem.

Istnieje kilka czynników, które mogą wpływać na prawdopodobieństwo wystąpienia infekcji intymnych (także infekcji intymnych męskich).

Z uwagi na to, że do zakażenia dochodzi często podczas kontaktów seksualnych, jednym z czynników ryzyka jest seks bez zabezpieczenia oraz częsta zmiana partnerów seksualnych.

Do rozwoju infekcji intymnych może przyczynić się także nieprawidłowa higiena intymna (zarówno nadmierna, zbyt agresywna, jak i niedostateczna).

Istotnym czynnikiem ryzyka zakażeń intymnych jest także osłabiona odporność organizmu oraz długotrwałe stosowanie antybiotykoterapii. Antybiotyki wpływają na naturalną florę bakteryjną miejsc intymnych, pozostawiając je bez osłony. Co zwiększa podatność na rozwój infekcji.

Ponadto znaczenie mają także zaburzenia hormonalne, niektóre choroby przewlekłe, stosowana dieta, czy noszenie nieodpowiedniej bielizny.

Leczenie infekcji intymnych zależne jest przede wszystkim od ich przyczyny. Dlatego też niepokojące objawy w każdym przypadku należy skonsultować z lekarzem, który po określeniu źródła infekcji wybierze najlepszy sposób leczenia.

Infekcje bakteryjne najczęściej wymagają odpowiedniej antybiotykoterapii (w postaci kremu, maści, żelu, globulek dopochwowych, czy tabletek doustnych). Ważne jest także stosowanie preparatów odbudowujących mikroflorę bakteryjną.

Na antybiotykoterapii opiera się także leczenie rzęsistkowicy.

Infekcje grzybicze zwykle leczone są preparatami przeciwgrzybiczymi zawierającymi substancję czynną klotrymazol. Typowy czas leczenia to 3 do 7 dni, w zależności od stopnia nasilenia infekcji. Klotrymazol może być stosowany także profilaktycznie po antybiotykoterapii, która sprzyja rozwojowi grzybicy.

Ważne jest także stosowanie odpowiedniej diety, ograniczającej węglowodany.

W zapobieganiu infekcjom intymnym pomóc może:

• regularna higiena miejsc intymnych, stosowanie delikatnych środków myjących,
• zdrowa, zbilansowana dieta,
• prezerwatywa podczas stosunku (w przypadku braku stałego partnera),
• bielizna z naturalnych materiałów,
• przyjmowanie probiotyków ginekologicznych po antybiotykoterapii.