Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa – charakterystyka, wskazania i przebieg badania

Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa jest jedną z najważniejszych inwazyjnych metod, które pozwalają na obrazowanie tętnic wieńcowych. Ta metoda diagnostyczna daje obraz wnętrza naczynia, dzięki czemu doskonale uzupełnia angiografię. Dostarcza od niej więcej informacji o zmianach w ścianie naczynia.

Obrazowanie naczynia od środka pozwala precyzyjnie ocenić stan naczyń wieńcowych, ich zwężenie oraz morfologię zmiany. Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa wymaga wprowadzenia do tętnic wieńcowych cewnika z miniaturową głowicą ultrasonograficzną.

Zastosowane fale ultrasonograficzne, po przetworzeniu przez komputer, wizualizowane są na monitorze. Uzyskiwany jest obraz zbliżony do klasycznej ultrasonografii.

Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa jest jednym z badań obrazowych, które wykorzystywane są w diagnostyce zwężenia tętnic wieńcowych. Do takiego zwężenia z reguły dochodzi w przebiegu miażdżycy. Dlatego też najczęściej wskazaniem do badania są zwężone tętnice wieńcowe w przebiegu miażdżycy, które zlokalizowane są w miejscach, w których precyzyjna ocena tylko na podstawie obrazu angiograficznego nie jest możliwa.

Badania IVUS wykorzystuje się przed zabiegiem interwencyjnym. Pozwalają bowiem na precyzyjne określenie:

• rzeczywistego rozmiaru naczynia,
• długości zwężenia,
• stopnia zwężenia.

Badanie ultrasonograficzne umożliwia także kontrolę wyniku podjętej interwencji. Wykonanie ultrasonografii wewnątrznaczyniowej po zabiegu, pozwala np. na ocenę przylegania stentu do ściany naczynia czy ewentualnego niepełnego rozprężenia stentu.

IVUS bywa uzupełnieniem koronarografii (angiografii tętnic wieńcowych), bowiem w koronarografii widoczny jest jedynie podłużny przekrój naczynia. IVUS pozwala uzyskać poprzeczne przekroje tomograficzne naczynia, pokazując zarówno zarys światła oraz budowę ściany. Jednak o tym czy koronarografię należy uzupełnić o IVUS decyduje kardiolog lub radiolog wykonujący badanie.

Lekarz może poprosić o wykonanie ultrasonografii wewnątrznaczyniowej z różnych powodów. Bowiem metoda ta, dzięki bezpośredniemu wglądowi (wykorzystanie fal ultradźwiękowych), pozwala na pełną ocenę anatomii, struktury i morfologii naczynia.

Jak już wspomniano, najczęściej badanie wykonuje się po koronarografii w pracowni hemodynamicznej. Lekarz zwykle informuje pacjentów, w jaki sposób należy przygotować się do badania. Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa jest badaniem inwazyjnym – wymaga wprowadzenia przez cewnik wewnątrznaczyniowy miniaturowej głowicy USG. Jest ona oczywiście podłączona do komputera, co pozwala na uzyskanie obrazu.

Otrzymany w czasie rzeczywistym obraz pozwala lekarzowi obserwować i oceniać wnętrze oraz ściany tętnic wieńcowych na komputerze. Powstałe obrazy pozwalają na analizę panujących warunków dla przepływu krwi. Lekarz może sprecyzować np., gdzie odkłada się najwięcej blaszki miażdżycowej.

Interpretacja wyniku nie jest zbyt czasochłonna. Lekarz zwykle po wykonaniu badania informuje pacjenta o tym jak ono wypadło. Ponadto wyniki powinny zostać przekazane także lekarzowi prowadzącemu.

Ultrasonografia wewnątrznaczyniowa jest uznawana za ogólnie bezpieczną procedurę. Jednak jest ona badaniem inwazyjnym, dlatego należy liczyć się z tym, że metoda ta może wiązać się z pewnymi komplikacjami.

Z uwagi na to, że ultrasonografia wewnątrznaczyniowa stanowi zazwyczaj uzupełnienie koronarografii, ryzyko badania jest w obu przypadkach takie samo.