Joanna Dorociak usłyszała, że ma SM. Nie pozwoliła, by choroba ją zatrzymała

Dorociak przez lata odnosiła sukcesy w wioślarstwie. Po zakończeniu kariery w tej dyscyplinie poświęciła się bieganiu. Równolegle rozpoczęła pracę jako trenerka. Nikt nie spodziewał się, że w szczycie formy usłyszy diagnozę ciężkiej, przewlekłej choroby.

- Wyszłam na trening biegowy i poczułam, że coś niedobrego dzieje się z moją prawą nogą, która jakby nie nadążała za resztą ciała. Spróbowałam przyspieszyć i przewróciłam się – wspominała pierwsze objawy w historii opublikowanej na "NUROzmobilizowani".

Moment diagnozy był dla Dorociak ogromnym wstrząsem. - Płakałam. Miałam bilet do Nowego Jorku, maraton miał być za kilka dni. A ja usłyszałam, że nie mogę lecieć, że mam nieuleczalną chorobę. Wtedy myślałam, że to koniec wszystkiego. Stwardnienie rozsiane kojarzyło mi się z wózkiem inwalidzkim i niepełnosprawnością – opowiadała.

Wsparciem okazali się inni pacjenci oraz lekarze. Szybkie leczenie sterydami pozwoliło cofnąć pierwszy rzut, a miesiąc później Dorociak rozpoczęła nowoczesną terapię lekową refundowaną w Polsce.

- W kwestii leczenia zaufałam w stu procentach mojemu lekarzowi. I dziś żyję niemal tak, jak przed diagnozą – zmieniło się tylko to, że zwracam większą uwagę na regenerację. Gdy jestem zmęczona, robię sobie dzień przerwy. Ale nie zrezygnowałam z niczego – pracuję, biegam, podróżuję, spotykam się z ludźmi i żyję pełnią życia. Rok po diagnozie przebiegłam maraton w Walencji i czułam się świetnie – podkreśla Dorociak.

Stwardnienie rozsiane to choroba układu nerwowego, w której układ odpornościowy atakuje osłonki mielinowe włókien nerwowych. Najczęściej pojawia się u osób młodych, między 20. a 40. rokiem życia i częściej dotyczy kobiet.

Objawy są zróżnicowane: od drętwienia kończyn, przez problemy ze wzrokiem, aż po zaburzenia równowagi czy utratę siły. Najczęstszą postacią SM jest postać rzutowo-remisyjna. Choroba przebiega wtedy falami: okresy nasilenia objawów (rzuty) przeplatają się z okresami poprawy.

Kluczowe znaczenie ma szybkie wdrożenie wysokoefektywnej terapii (HET), która zmniejsza ryzyko kolejnych rzutów i spowalnia rozwój choroby.

Zobacz także: Cierpi na stwardnienie rozsiane. Christina Applegate zlekceważyła pierwszy objaw

Regularna aktywność fizyczna odgrywa ważną rolę w życiu osób ze stwardnieniem rozsianym. Nie zastępuje leczenia, ale wspiera terapię, pomaga zachować sprawność i poprawia samopoczucie. Joanna Dorociak nie tylko wróciła do biegania, ale została ambasadorką kampanii edukacyjnej NEUROzmobilizowani.

- Stwardnienie rozsiane to nie wyrok. To choroba jak każda inna. Można z nią normalnie żyć. Trzeba tylko się nie bać, nie zamykać, nie wstydzić. I przede wszystkim – ruszać się – mówi Dorociak.

Historia Joanny Dorociak to przykład, że diagnoza nie musi oznaczać końca marzeń. Dzięki szybkiemu rozpoznaniu, dostępowi do skutecznej terapii i aktywności fizycznej można prowadzić pełne, aktywne życie mimo przewlekłej choroby.

Dominika Najda, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródła

1. Neurozmobilizowani