Konfabulacja - przyczyny i leczenie. Czy konfabulacja i kłamstwo to to samo?

Konfabulacja zwana jest także fałszywym lub rzekomym wspomnieniem. To rodzaj zaburzeń pamięci. Najprościej mówiąc, konfabulacja jest opowiadaniem historii, które nigdy nie miały miejsca lub różnią się od faktycznych zdarzeń niektórymi wątkami.

Konfabulują często dzieci, jednak zwykle wynika to z wyjątkowo bujnej wyobraźni. W przypadku dorosłych opowiadanie nieprawdziwych historii lub naginanie faktów jest związane z psychopatologią. Konfabulacja może dotyczyć historii, które rzekomo miały miejsce niedawno lub w odległej przeszłości.

Konfabulacja sama w sobie nie jest chorobą. Skłonność do naginania faktów lub kreowania nowych historii pojawia się, kiedy dojdzie do uszkodzenia części mózgowia, odpowiedzialnej za zapamiętywanie i kojarzenie faktów. Zwykle jest to związane z zaburzeniami w obrębie ciała modzelowatego oraz płatów czołowych.

Konfabulacja ma więc niejako zapełnić luki w pamięci, które osoba dotknięta schorzeniem posiada.

Tak naprawdę skłonności do konfabulacji nie są jdnostką chorobową, a raczej objawem, który może towarzyszyć takim schorzeniom, jak:

• choroby otępienne, np. Alzheimer
• udar mózgu
• schizofrenia
• zespół Korsakowa
• zapalenie mózgu
• krwotok podpajęczynówkowy

Do konfabulacji może dochodzić także na skutek nadużywania alkoholu.

Konfabulacja u dorosłych często mylnie jest postrzegana jako celowe oszukiwanie i zmyślanie historii. Prawda jest jednak inna. Mitomania opiera się na celowym i świadomym zmienianiu faktów, aby wprowadzić słuchacza w błąd. W konfabulacji nie ma tego elementu celowości, a osoba, która deklaruje fałszywe wspomnienia nie jest świadoma tego, że są one niezgodne z rzeczywistością.

Ponieważ przyczyny konfabulacji nie są do końca poznane, także metoda leczenia nie jest jeszcze opracowana. Ponadto zaburzenie to nie jest uznawane za chorobę, a więc leczenia nie wymaga.

Nasze postępowanie w tym przypadku zależy od tego, co wywołuje konfabulacje. Jeżeli są związane z nadużywaniem alkoholu, rozwiązanie jest oczywiste - należy ograniczyć jego spożycie. W przypadku chorób psychicznych, takich jak schizofrenia , konieczne będzie leczenie farmakologiczne.