Kontrapulsacja wewnątrzaortalna

Kontrapulsacja wewnątrzaortalna polega na wprowadzeniu do aorty, poprzez tętnicę udową (w pachwinie), polietylenowego balonu, a następnie jego napełnianiu i opróżnianiu w odpowiednich fazach pracy serca, dzięki zsynchronizowaniu pompy z zapisem EKG. W czasie pracy serca można wyróżnić dwie fazy: skurczu i rozkurczu.

W fazie skurczu mięsień sercowy napina się i objętość komór serca ulega gwałtownie zmniejszeniu. Efektem tego jest wyrzucenie krwi z prawej komory do płuc a z lewej do aorty, stąd zaś do całego organizmu. W fazie rozkurczu napięcie mięśnia maleje i komory serca napełniają się krwią.

Oczywiście, tak jak każda część ciała ludzkiego, tak i serce musi być zaopatrywane w krew. Rolę naczyń tętniczych serca pełnią tętnice wieńcowe, rozpoczynające się w początkowym odcinku aorty (opuszce aorty) i doprowadzające krew do serca głównie w fazie jego rozkurczu.

Mięsień sercowy, budujący ściany serca, jest wtedy rozluźniony i może przyjąć krew niosącą tlen i składniki odżywcze potrzebne do dalszej pracy. Kontrapulsacja wewnątrzaortalna wspomaga zarówno fazę rozkurczu, jak i skurczu serca.

W fazie rozkurczu balon, umiejscowiony w aorcie, jest napełniany, co skutkuje wzrostem ilości krwi trafiającej do tętnic wieńcowych (oraz naczyń mózgowych).

Tuż przed skurczem mięśnia balon jest opróżniany, a serce może wypompować krew do aorty ze znacznie mniejszym obciążeniem. W efekcie serce wykonuje lżejszą pracę, przy wydajniejszym zaopatrzeniu w tlen i substancje odżywcze.

• wstrząs kardiogenny jako powikłanie zawału;
• niestabilna choroba wieńcowa;
• powikłania zawału - ostra pozawałowa niedomykalność zastawek, ubytek przegrody międzykomorowej;
• krańcowa niewydolność krążenia u chorych oczekujących na transplantację serca.

Przeciwwskazania kontrapulsacji

• niedomykalność aortalna;
• rozwarstwiający tętniak aorty.

• wskaźnik pojemności wyrzutowej (CI poniżej 1,8 l/min/m2);
• zaklinowane ciśnienie w tętnicy płucnej (PCWP powyżej 20 mmHg);
• ciśnienie skurczowe poniżej 80 mmHg;

Łącznie z pomiarami hemodynamicznymi w decyzji o zastosowaniu kontrapulsacji należy brać pod uwagę narastającą kwasicę metaboliczną i brak reakcji na leki. Najpoważniejszym problemem przy długotrwałym stosowaniu są powikłania zatorowe i infekcje.