Kwas borowy - co to jest, zastosowanie kwasu borowego, przeciwwskazania i skutki uboczne

Kwas borowy (łac. Acidum boricum) jest słabym kwasem, nieorganicznym związkiem chemicznym, który występuje w środowisku naturalnym jako minerał sassolin. Estry oraz sole kwasu borowego określa się mianem boranów. Substancja występuje w soli morskiej, a także roślinach (przede wszystkim w owocach). Wzór chemiczny kwasu borowego to H3BO3.

Kwas borowy znalazł szerokie zastosowanie w medycynie ze względu na swoje właściwości antyseptyczne, ściągające oraz wysuszające. Roztwór kwasu bornego stosuje się do odkażania stanów zapalnych skóry, oparzeń, zmian trądzikowych, obrzęków oraz stłuczeń. Może być też wykorzystywany przy leczeniu stanów zapalnych tkanek miękkich.

Preparaty złożone, które mają w składzie kwas borowy wykorzystywane są w leczeniu bakteryjnego zapalenia pochwy, a także ostrych stanów zapalnych błony śluzowej nosa, gardła oraz jamy ustnej. Ponadto, kwas borowy stosowany jest w leczeniu grzybic prącia, grzybic stóp i grzybic paznokci.

Najpopularniejsze wyroby farmaceutyczne zawierające w swoim składzie kwas borowy, to: Borasol, Gemiderma oraz maść borna.

Nieorganiczny związek chemiczny określany mianem kwasu borowego ma również szerokie zastosowanie pozamedyczne. Substancja wykorzystywana jest do zwalczania owadów z rzędu karaczanów – karaluchów. Środek na bazie kwasu borowego pomaga skutecznie pozbyć się insektów.

Kwas borowy jest również wykorzystywany w rolnictwie i przemyśle garbarskim. Stosowany jest jako składnik nawozów. Ponadto, substancję tę można znaleźć w farbach i środkach do impregnacji drewna. Kwas borny wykorzystuje się także jako substancję konserwującą (E284).

Zobacz odpowiedzi na pytania osób, które miały do czynienia z tym problemem:

• Gdzie można kupić analizator kwasu moczowego? - odpowiada lek. Izabela Ławnicka
• Czy podwyższony kwas moczowy jest wyleczalny? - odpowiada mgr Beata Bondyra
• Co jest przyczyną wysokiego kwasu moczowego? - odpowiada lek. Witold Korczyński

Wszystkie odpowiedzi lekarzy

Kwas borowy nie może być stosowany przez wszystkich, w każdej sytuacji. Substancja nie powinna być stosowana przez kobiety w ciąży oraz pacjentów poniżej 11 roku życia. Kwasu bornego nie należy stosować na duże sączące się rany, rozległe zmiany zapalne oraz duże powierzchnie ciała.

Kwas borny może wchodzić w interakcje z innymi substancjami czynnymi. Nie powinno się go stosować w połączeniu z metenaminą, balsamem peruwiańskim lub roztworem srebra koloidalnego. Substancja działa bardzo niekorzystnie na nerki i wątrobę, dlatego nie powinni jej stosować pacjenci z dysfunkcjami tych narządów. Należy podkreślić, że kwasu borowego nie powinno się stosować dłużej niż 14 dni.

Stosowanie substancji może wiązać się z pewnymi skutkami ubocznymi. Przed zastosowaniem kwasu borowego warto skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Wśród najpopularniejszych skutków ubocznych wyróżnia się:

• problemy z zasypianiem,
• problemy trawienne,
• uczucie zmęczenia,
• drgawki,
• problemy z oddawaniem moczu.

Zbyt długie stosowanie kwasu bornego może skutkować zaburzeniami menstruacyjnymi, wypadaniem włosów, anemią oraz ostrymi stanami zapalnymi skóry.