Leki diabetologiczne

• pochodne sulfonylomocznika;
• pochodne biguanidu;
• inhibitory alfa-glukozydazy.

Są podawane chorym, u których trzustka jest w niedużej części sprawna. To znaczy, że sulfonylomocznik podawany jest osobom chorującym na cukrzycę typu 2. Leki na cukrzycę pobudzają trzustkę do pracy. Żeby wzmocnić jej działanie, uczulają na nią tkanki obwodowe. Zaktywizowana trzustka zaczyna wydzielać insulinę. Sulfonylomocznik przestaje działać po 8 latach wykorzystywania go do leczenia. W takim wypadku leki diabetologiczne wzbogacane są o niewielkie dawki insuliny.

Leczenie cukrzycy sulfonylomocznikiem można przeprowadzać u osób bez nadwagi i problemów metabolicznych. Jeżeli dany pacjent nie spełnia tych kryteriów, lekarz zapisze mu inne leki diabetologiczne, tzn. pochodne biguanidu lub inhibitory alfa-glukozydazy. Leki na cukrzycę przyjmuje się 30 minut przed posiłkiem. Inne przeciwwskazania do stosowania sulfonylomocznika to cukrzyca typu 1, cukrzyca ciężarnych, ostre zakażenia, niewydolność nerek, zabiegi operacyjne przy zastosowanym znieczuleniu ogólnym.

Biguanid podaje się sam albo w połączeniu z pochodnymi sulfonylomocznika lub inhibitorami alfa-glukozydazy. Działanie pochodnych biguanidu polega na zatrzymaniu jelitowego wchłaniania glukozy, zastopowaniu jej wytwarzania przez wątrobę, a także na zoptymalizowaniu zużycia glukozy przez tkanki. Zdarza, że stosując tego typu leki diabetologiczne, insulina obniża swój poziom. Przeciwwskazania do stosowania tych leków to: cukrzyca u osób powyżej 65 roku życia, cukrzyca u kobiet w ciąży, cukrzyca, której towarzyszy zawał serca, niewydolność oddechowa, alkoholizm, białaczka, niedrożność tętnic kończyn dolnych.

Hamują one wchłanianie cukrów w jelitach po spożytym pokarmie. Dzięki temu, po posiłku poziom cukru we krwi nie podnosi się zbyt gwałtownie. Inhibitory alfa-glukozydazy są stosowane zarówno w leczeniu cukrzycy typu 2, jak i cukrzycy typu 1. Tego typu leków nie podaje się osobom przed 18 rokiem życia, kobietom w ciąży, kobietom w okresie laktacji, cierpiących na przepuklinę, zwężenie jelit, zaburzenia trawienia i wchłaniania.