Maltańczyk – wygląd, usposobienie, pielęgnacja, cena

Mały, biały, z długim włosem – to właśnie te cechy jako pierwsze rzucają się w oczy. Ten pies charakteryzuje się przede wszystkim białą, gęstą, lśniącą, prostą sierścią (dopuszczalne jednak rzadko spotykane jest umaszczenie w kolorze kości słoniowej). To ona przykuwa wzrok i zachwyca. Maltańczyk należy do małych ras psów, charakterystyczna cecha maltańczyka to niewielki rozmiar i waga – wahają się one w granicach 20-25 cm wysokości w kłębie i 3–4 kg wagi.

Maltańczyk to pies, którego sklasyfikowano jako rasę należącą do psów ozdobnych i do towarzystwa, niegdyś był typowym pieskiem salonowym. Wpływa to na fakt, że maltańczyk jest bardzo przywiązany do swojego właściciela. Co jeszcze charakteryzuje maltańczyka? To, że – jak przystało na eleganta – zawsze nosi głowę prosto i wysoko.

Maltańczyk powinien mieć głowę średniej wielkości, warto zaznaczyć, że kufa jest krótsza od czaszki, a trójkątne uszy dokładnie przylegają do głowy. Maltańczyka charakteryzuje też szeroka klatka piersiowa, a także nisko osadzony, gruby u nasady i zwężający się ku dołowi ogon.

Potrzeba bliskiego kontaktu z opiekunem, silne przywiązanie, niechęć do bycia w samotności to cechy wyróżniające tego małego pieska. Jest on bardzo towarzyski, a co za tym idzie – energiczny, skory do zabawy, radosny. Usposobienie maltańczyka jest bardzo łagodne, co sprawia, że ta rasa z chęcią jest wybierana przez pary z dziećmi.

Trzeba jednak zaznaczyć, że pomimo łagodności i małych rozmiarów maltańczyk jest też psem "z charakterem". Od maltańczyków nie można oczekiwać stuprocentowego posłuszeństwa, ani reagowania na komendy w każdym momencie. W związku z tym warto zainteresować się szkoleniem psów, nie tylko w okresie szczenięcym, ale również, kiedy pies będzie w pełni rozwinięty.

To jednak nie wszystko – maltańczyki to psy inteligentne i bardzo szybko uczące się, dzięki czemu można je dosyć łatwo wychować. Jeśli zdecydujesz się na „zaproszenie” do swojego domu i życia nawet dorosłego maltańczyka, wiedz, że będziesz miał w nim najwierniejszego przyjaciela.

To jedna z najstarszych ras psów. Maltańczyk znany był już starożytnym Rzymianom, Grekom, Egipcjanom. Nazwa tej rasy nie jest związana z małą wyspą, jaka jest Malta, choć na niej również te małe pieski znane były od wieków. Nazwa wywodzi się od słowa „malat”, co oznacza „zatoka, azyl”.

Za ojczyznę maltańczyka uznaje się kraje basenu Morza Śródziemnego. Stamtąd maltańczyki przywędrowały do Europy, na wyspy brytyjskie. Hodowla maltańczyka w Europie rozwinęła się na początku XIX wieku. Maltańczyk w Polsce po raz pierwszy pojawia się we wzmiankach z 1320 roku.

Dieta maltańczyka powinna być dostosowana do jego wieku i powinna dostarczać mu odpowiedniej ilości składników odżywczych. Najlepiej stosować dobrej jakości gotową karmę, która jest przeznaczona dla małych ras. Taki posiłek zawiera wszystkie niezbędne dla czworonoga składniki i nie wymaga dodatkowego uzupełniania.

Trudniejszą i bardziej wymagającą dla właścicieli opcją jest samodzielne przygotowywanie pożywienia dla maltańczyka. Chude i drobno pokrojone (może być też zmielone) mięso nie powinno stanowić więcej niż połowę dziennej porcji (około 60 gramów) i należy je mieszać z warzywami i ryżem. W przypadku karm domowych problem może stanowić nieodpowiednia ilość składników odżywczych i ich nieodpowiednie proporcje. W tej sytuacji warto też zwrócić uwagę na suplementy witaminowo-mineralne, jednak przed ich zastosowaniem należy skonsultować się z lekarzem weterynarii lub dietetykiem weterynaryjnym.

Biorąc pod uwagę umaszczenie i rodzaj sierści maltańczyków, bardzo ważne w ich diecie są kwasy tłuszczowe, biotyna, witamina E, a także składniki mineralne, takie jak miedź i cynk. Należy zwrócić szczególną uwagę na źródła miedzi w pożywieniu psa, gdyż jest ona jednym z mikroelementów, którego nadmiar może prowadzić do pojawienia się żółtawych przebarwień na sierści.

Maltańczyki potrafią zjeść zdecydowanie więcej, niż rzeczywiście potrzebują, dlatego bardzo ważne jest, aby nie dzielić się swoim posiłkiem, pomimo błagającego spojrzenia psa. Pomoże to uniknąć nadwagi, która w przypadku tak małych psów, może prowadzić do licznych problemów zdrowotnych. Maltańczyki nie powinny być karmione resztkami ze stołu, ani dostawać tego co jedzą właściciele, jednak od czasu do czasu można czworonogowi podać psie smakołyki.

Ze względu na zdrowie i charakterystyczny wygląd psa bardzo ważna jest odpowiednia pielęgnacja maltańczyka. Pamiętaj, by dbać o higienę maltańczyka, często go kąpać, strzyc, a także czesać.

Kąpanie maltańczyka

W przypadku maltańczyków wystarczająca jest kąpiel raz w miesiącu. Do kąpieli maltańczyków należy używać szamponów dla psów przeznaczonych konkretnie dla tej rasy. Najlepsze dla maltańczyków są szampony na bazie naturalnych składników wybielających. Po kąpieli warto też użyć odżywek, aby włos był gładki i miękki, a niektórzy weterynarze polecają używanie lanoliny, gdyż zapobiega ona kołtunieniu się włosa. Po kąpieli powinno się psa uczesać oraz wysuszyć suszarką z letnim nawiewem powietrza (zachowując odpowiednią odległość, aby nie poparzyć i nie podrażnić skóry maltańczyka). Bardzo istotne jest, aby nie dopuścić, żeby woda dostała się od uszu psa.

Strzyżenie maltańczyka

Ze względu na schludny wygląd maltańczyka oraz jego komfort podczas upałów warto zadbać o regularne strzyżenie psa. W przypadku maltańczyków najczęściej tors psa strzyże się na krótko, a na głowie pozostawia nieco dłuższą sierść, która opada na uszy i szyję. Wykwalifikowany psi fryzjer nie tylko dobierze odpowiednie strzyżenie, ale także sprawi, że pies nie będzie wyglądał na zaniedbanego.

Czesanie psa

Sierść maltańczyka stale rośnie, a dodatkowo ma tendencje do kołtunienia się, psa należy regularnie, codziennie czesać. Szczotkowanie powinno zacząć się od brzucha, następnie wyczesać łapy, a na końcu grzbiet. Warto też podzielić proces i rozczesywać poszczególne pasma sierści. Do czesania maltańczyka najlepiej sprawdzi się szczotka z gęstym włosiem lub specjalna szczotka groomerska. Mogą się przydać również specjalne preparaty przeznaczone do rozczesywania sierści.

Pielęgnacja uszu maltańczyka

U maltańczyków często spotykane są problemy z włosami w kanale słuchowym, które mogą powodować zapalenie przewodu słuchowego, dlatego bardzo ważna jest odpowiednia pielęgnacja uszu psa. Włosy rosnące w kanale słuchowym powinno się usunąć (najlepiej groomerem) oraz raz w tygodniu przecierać uszy zwilżonym wacikiem kosmetycznym. Przydatne mogą być również specjalne preparaty do czyszczenia uszu.

Oczy maltańczyka

Oczy maltańczyka należy codziennie przemywać jałowym roztworem soli fizjologicznej. Pomoże to uniknąć przebarwień sierści pod oczami, które spowodowane są wypływaniem łez, zmieniających barwę włosa z białej na brązową. Nadmierne wydzielanie łez u maltańczyka może być spowodowane alergiami, zatkanymi kanalikami łzowymi, zapaleniem spojówki, a także włosami drażniącymi oko.

Czyszczenie zębów psa

Zęby psa powinny być regularnie czyszczone. Do mycia zębów maltańczyka powinno używać się specjalnych past do zębów dla psów bez fluoru. W zależności od pasty, zęby powinny być czyszczone 2-3 razy w tygodniu lub codziennie. W dbaniu o stan uzębienia czworonoga pomocne będą również gryzaki wspomagające ścieranie płytki nazębnej. Brak odpowiedniej higieny może prowadzić do zapalenia dziąseł i innych chorób zębów, które mogą się przyczynić nawet do utraty wszystkich zębów u psa. W sytuacji, kiedy pies jest źle nastawiony do mycia zębów, po konsultacji z weterynarzem można użyć specjalnych żeli antybakteryjnych.

Długość pazurów psa

Minimum raz w miesiącu należy kontrolować długość pazurów maltańczyka. Nie zawsze skracanie pazurów będzie konieczne, zdarza się, że jeżeli pies dużo biega po szorstkiej, twardej nawierzchni (przykładowo betonie) to pazury ścierają się w naturalny sposób. Trzeba jednak regularnie sprawdzać długość pazurów czworonoga i w razie konieczności je odpowiednio skracać.

Warto zaznaczyć, że maltańczyki są zazwyczaj bardzo zdrowymi psami, które mogą długo żyć w zdrowiu. Istotne jest, że psy te mogą dożyć nawet kilkunastu lat i nawet w starszym wieku być nadal aktywne. Mimo to, istnieją schorzenia, które mogą się pojawić u maltańczyków.

Nawracające zwichnięcia rzepki

Maltańczyki ze względu na swój rozmiar i delikatną budowę są szczególnie narażone na urazy mechaniczne kończyn. Oprócz tego maltańczyki narażone są na nawracające zwichnięcia rzepki (występuje dyslokacja rzepki), które są dla psa bardzo bolesne i mogą wymagać nawet interwencji chirurgicznej. Zdarzają się jednak przypadki, kiedy maltańczyk pomimo zwichnięcia normalnie funkcjonuje.

U maltańczyków może wystąpić martwica kości udowej. Jest to choroba związana z genetyką, jednak odpowiednia dieta pomoże uniknąć tego schorzenia. Odpowiednie żywienie maltańczyka i dostarczanie mu wystarczającej ilości witamin i mikroelementów zapobiegnie nadwadze, a co za tym idzie pozytywnie wpłynie na kręgosłup psa i stan kości i stawów czworonoga.

Atrofia siatkówki u maltańczyków

Genetyczną chorobą degeneracyjną oczu, która może wystąpić u maltańczyków jest postępująca atrofia siatkówki (PRA - progressive retinal atrophy). Przyczyną tego schorzenia jest utrata fotoreceptorów. Ważne są badania genetyczne, ponieważ ślepota związana z tą chorobą pojawia się na etapie, kiedy pies jest dorosły.

U maltańczyków może wystąpić również dwurzędowość rzęs, która działa drażniąco na spojówki i rogówkę, przez co prowadzi do ich zapalenia. Oprócz zapalenia spojówek i rogówki, często spotykana jest niedrożność kanalików łzowych. Schorzenie objawia się nadmiernym łzawieniem, czego efektem są przebarwienia sierści pod oczami psa.

Przetrwałe zęby mleczne

U młodych maltańczyków zdarzają się przetrwałe zęby mleczne. W tej sytuacji dochodzi do zatrzymania zęba mlecznego, obok którego wyrasta ząb stały. Najczęściej dzieje się tak w przypadku kłów. Skutkami tego schorzenia są wady zgryzu, a także gromadzenie na zębach resztek pożywienia i zwiększone odkładanie kamienia nazębnego. Nadmiar kamienia nazębnego może spowodować zapalenie dziąseł, a nawet utratę zębów. Rozwiązaniem tego problemu jest usunięcie przetrwałego zęba mlecznego. Należy zaznaczyć, że wymiana wszystkich zębów mlecznych na stałe powinna zakończyć się około 7-8 miesiąca życia maltańczyka.

Alergie pokarmowe

Maltańczyki mają skłonności do uczuleń i alergii. W przypadku tej rasy występują alergie pokarmowe i oddechowe. Objawami jakie występują przy alergiach to między innymi wypadanie włosa, wylizywanie łap, zaczerwienienia, pokrzywka, świąd i zapalenia przewodów słuchowych. Alergie diagnozuje się przez wykonanie testów alergicznych, a leczenie polega na wyeliminowaniu czynnika wywołującego uczulenie (przykładowo przez dedykowane karmy i specjalną dietę). Zdarzają się przypadki, kiedy niezbędne jest podanie leków (podaje się wtedy np. kortykosteroidy lub związki wapnia).

Choroby maltańczyków

Zespolenie wrotno-oboczne jest wadą unaczynienia wątroby. W przypadku wystąpienia tego schorzenia, wątroba nie usuwa toksyn z krwi. Toksyny trafiają ponownie do organizmu maltańczyka, który znajduje się stale w stanie "podtrucia". Diagnozowanie polega na wykonaniu badania USG doppler, badania RTG z kontrastem lub specjalnych badań krwi z testem obciążenia kwasami żółciowymi.

Chorobą genetyczną, która może wystąpić u maltańczyków jest zapalenie mózgu. Objawia się przez napady drgawkowe i zaburzenia orientacji u psa. Czasami występuje również sztywność karku i ślepota. Objawy zapalenia mózgu pojawiają się u maltańczyków w wieku od 6 miesięcy do 7 lat.

U maltańczyków można pojawić się zespół drżenia białych psów (WSDS). Głównym objawem jest wystąpienie różnie zlokalizowanych drgań ciała psa. Drgania mogą osiągnąć różny stopień nasilenia, od delikatnych wstrząsów, aż do całkowicie obezwładniających. Objawy pojawiają się u psów między 6 miesiącem, a trzecim rokiem życia i najczęściej związane są z jakimś ekscytującym wydarzeniem. WSDS jest chorobą dziedziczną i w jej przypadku wykorzystuje się leczenie immunosupresyjne.

Na hipoglikemię, której istotą jest patologicznie niski poziom glukozy we krwi cierpią najczęściej szczenięta maltańczyka. Objawami jakie można zaobserwować są częste omdlenia, utrata przytomności, duże osłabienie i zaburzenia koordynacji ruchów. Hipoglikemię leczy się najczęściej przez wlewy roztworu glukozy lub jeśli pies jest przytomny, podanie glukozy doustnie.

Głośny, częsty i suchy kaszel u psa może być objawem wystąpienia zapadu tchawicy u maltańczyka. Polega ono na zwężeniu światła tchawicy doprowadzającej powietrze do płuc, a ataki najczęściej związane są z ekscytującym momentem lub dużym stresem. W diagnostyce zapadu tchawicy wykorzystuje się szczegółowy wywiad z opiekunem czworonoga i badanie RTG. Leczenie uzależnione jest od stadium choroby, w łagodnych przypadkach wystarczą leki uspokajające, środki rozszerzające oskrzela lub sterydy. Zaawansowane stadium wymaga interwencji chirurgicznej, gdyż może dojść do całkowitego zamknięcia światła tchawicy, a w efekcie do uduszenia się psa.

U maltańczyków może pojawić się problem kichania wstecznego. Polega on na szybkim i gwałtownym wdechu, przy którym wydawane są dźwięki podobne do kichnięcia. Przyczyną kichania wstecznego jest skurcz w okolicach krtani i podniebienia miękkiego, spowodowany ich podrażnieniem (przykładowo w wyniku ciągnięcia na smyczy, infekcji, alergii lub nagłych zmian temperatury). Warto zaznaczyć, że napad kichania wstecznego zazwyczaj trwa od kilku sekund do około dwóch minut, po czym pies wraca do normalnego zachowania. W większości przypadków kichanie wsteczne nie wymaga leczenia.

U samców maltańczyka może pojawić się problem wnętrostwa, polegający na niezstąpieniu jądra (jednego lub obu) do worka mosznowego. W tej sytuacji należy chirurgicznie usunąć jądro, gdyż zwiększa się ryzyko pojawienia się nowotworu.

Pierwsza cieczka u samicy maltańczyka pojawia się najczęściej między ósmym a dziesiątym miesiącem życia. W wyjątkowych sytuacjach pierwsza cieczka może pojawić się wcześniej (około 6 miesiąca życia) lub później (kiedy suczka osiągnie około rok). Standardowo, cieczka trwa przez trzy tygodnie, w trakcie których może dojść do zapłodnienia. Ciąża trwa 63 dni, a miot może liczyć jedno lub kilka szczeniąt. Samiec maltańczyka jest gotowy do krycia około dziesiątego miesiąca życia.

Cena maltańczyka może wahać się od tysiąca, nawet do trzech tysięcy złotych. Cena zależna jest od renomy hodowcy, a także tego w jakim stopniu rodzice szczeniaka zbliżyli się do określonego w kryteriach wzorca. Zdecydowanie droższe są maltańczyki z linii koreańskiej, których cena może dobiegać nawet do około dziewięciu tysięcy złotych.

Jeżeli masz alergię na sierść psa, maltańczyk to jedna z raz odpowiednich właśnie dla ciebie. Dlaczego? Najważniejsze jest to, że bardzo rzadko gubi włos, dzięki czemu do powietrza nie przedostaje się uczulający martwy naskórek. Odpowiednie zabiegi pielęgnacyjne dodatkowo zminimalizują ryzyko wystąpienia objawów alergii.

Jest też kilka innych ras, które mają mały potencjał uczulający. Są to m.in.: bedlington terrier, sznaucer, pudel, irlandzki spaniel wodny, labradoodle (skrzyżowanie labradora retrievera z pudlem), portugalski pies wodny. Również psy nieposiadające sierści, jak np. grzywacz chiński czy nagi pies meksykański, są wybierane przez osoby uczulone na sierść psa.

Maltańczyki ze względu na swoje usposobienie i rozmiary są idealnymi psami do towarzystwa. Chęć do zabaw, łagodność i cierpliwość sprawiają, że maltańczyk dobrze sprawdzi się w rodzinach z dziećmi. Ponadto, maltańczyki dobrze dogadują się z innymi psami i tolerują inne zwierzęta.