Marzec - najgorszy miesiąc dla alergików

Najbardziej intensywnie daje o sobie znać olcha. Jej pyłek powoduje katar, łzawienie oczu, kaszel i ataki kichania. Największe stężenie pyłków tego drzewa notuje się co roku na terenie województw zachodnio-pomorskiego, lubuskiego, dolnośląskiego oraz opolskiego, na terenach podmiejskich, w pobliżu cieków wodnych i w podmokłych lasach.

Ale co ciekawe osoby, które zamieszkują aglomeracje miejskie, mogą mieć objawy o większym natężeniu, ponieważ białko występujące w pyłkach wchodzi w reakcje ze spalinami. Zła wiadomość dla uczulonych jest taka, że olcha pylić będzie aż do połowy kwietnia.

Już od połowy lutego cierpią też ludzie z alergią na pyłki leszczyny. Ale na szczęście to pylenie jest krótkotrwałe – niemal w całej Polsce kończy się już w połowie miesiąca.

Najczęstsze symptomy alergii na ten krzew to nieżyt nosa, astma oraz zapalenie spojówek oczu. Czasami pojawiają się także skórne reakcje alergiczne - wypryski i pokrzywki.

Osoby nadwrażliwe na leszczynę często w okresie pylenia reagują również źle na jej owoce, czyli orzechy laskowe. Mogą pojawiać się – poza wymienionymi objawami – obrzęki warg i gardła, swędzenie podniebienia, a w rzadkich przypadkach także bóle brzucha, nudności i wzdęcia. Zdarza się też, że alergik po zjedzeniu kilku orzechów dostaje nagle niekontrolowanego ataku kichania.

W marcu zaczyna również kwitnąć i co za tym idzie pylić to piękne drzewo iglaste. Nie dość, że często uczula, to jeszcze dodatkowo w jego pyłkach znajduje się (wprawdzie w śladowych ilościach, ale jednak) silna trucizna – alkaloid o nazwie taksyna, który może podrażnić błony śluzowe nosa i gardła.

Podobnie jak leszczyna zaczyna dokuczać uczulonym już od połowy lutego, ale apogeum pylenia przypada właśnie na marzec, a dokładniej na jego drugą połowę – wtedy bowiem kwitną osobniki męskie.

Kwitnące od kwietnia do maja odmiany żeńskie produkują o wiele mniej pyłków, co powoduje obniżenie ilości alergenu w powietrzu. Przy okazji warto wspomnieć, że w porównaniu z olchą czy brzozą, topola uczula stosunkowo rzadko i łagodnie – niesłusznie więc jest przez wiele osób uważana jest za główną przyczynę wiosennych katarów.

Choć uczula niezmiernie rzadko, to jednak jeśli już się tak zdarzy alergia jest naprawdę silna. Kwitnąca właśnie w marcu wierzba powoduje klasyczne objawy, czyli katar, łzawienie i podrażnienie skóry, jednak są one wyjątkowo intensywne.

Osoby uczulone nie mogą stawiać w domu w wazonach bazi, powinny unikać wiklinowych koszy z witek wierzbowych, a także miodów zbieranych wiosną – te bowiem bardzo często zawierają zarodniki wierzby.

W tym roku, ponieważ zima była łagodna, jeszcze w marcu można spodziewać się, że zacznie pylić też brzoza – drugie obok olchy najczęściej uczulające drzewo, które zazwyczaj swój atak rozpoczyna dopiero w kwietniu.

Pyłek brzozy osiąga bardzo wysokie stężenia w powietrzu, zwykle przekraczające 1000 ziaren na metr sześcienny powietrza, podczas gdy objawy (wodnisty katar, swędzenie nosa, łzawienie oczu) występują u osób uczulonych już przy stężeniu ok. 80 ziaren na metr sześcienny powietrza.

Jak rozpoznać, że katar, który mamy, to alergia, a nie infekcja? Najprostszy test jest taki: jeśli w marcu, w okresie największego pylenia drzew, objawy choroby występują wyłącznie w słoneczne oraz wietrzne dni w czasie pobytu poza domem, a znacząco zmniejszają się lub wręcz ustępują w czasie opadów deszczu i śniegu oraz w czasie pobytu w pomieszczeniach zamkniętych, oznacza to alergię. W takim przypadku warto wybrać się do lekarza i przejść testy, które potwierdzą lub rozwieją nasze przypuszczenia.