Mewing – jak to robić?

Mewing to technika, która dba o prawidłowe ułożenie języka w stanie spoczynku. Prawidłowo nie powinien on leżeć swobodnie na dnie jamy ustnej, a przylegać do podniebienia i lekko na nie naciskać.

Język w stanie spoczynku powinien być nieco wygięty, to jest mieć tak zwany układ kobry (tzw. pozycja horyzontalna). Układając go w ten sposób należy pamiętać o tym, aby:

• przylegał na całej powierzchni podniebienia,
• nie dotykał przednich zębów (nie może opierać się czubkiem w punkt pomiędzy wałem dziąsłowym i górnymi siekaczami),
• końcowa część języka, która znajduje się bliżej gardła powinna być usadowiona na podniebieniu.
• boki języka powinny dotykać zębów trzonowych,
• język był rozluźniony (nie może napierać mocno na przednie zęby).

Długotrwałe złe nawyki w zakresie spoczynkowej pozycji układania języka prowadzą do zmian w wyglądzie szczęki i twarzy. Ta wygląda niekorzystnie. Przyczyną złych nawyków są najczęściej wady anatomiczne oraz złe nawyki, takie jak ssanie kciuka w dzieciństwie czy przedłużone używanie smoczka.

Okazuje się, że nieprawidłowa pozycja języka może powodować:

• oddychanie przez usta,
• zgryz otwarty,
• bóle głowy,
• ból mięśni karku wywołany nienaturalnym, długotrwałym napięciem,
• nieodpowiednią pozycję ciała (usztywnienie karku, nieprawidłowa pochylona postawa sylwetki), pochylenie głowy do przodu, w celu łatwiejszego oddychania,
• cofnięty podbródek, tzw. podwójny podbródek.

Jak robić mewing? Nie jest to trudne:

• trzymaj język na podniebieniu (w pozycji kobry), gdy nic nie mówisz, nie jesz i nie pijesz (to ważne, by skupiać się na jego układzie).
• oddychaj wyłącznie przez nos (wyjątek stanowi intensywny wysiłek fizyczny),
• „maluj” podniebienie czubkiem języka,
• zlizuj z podniebienia dżemu czy miodu,
• żuj gumę, na końcu żucia rozpłaszczając ją, dociskając do podniebienia (tak, by zrobić z niej balon),
• wydawaj dźwięk, wypowiadając spółgłoski „ng”, myśląc o przykrywaniu całego podniebienia językiem,
• dbaj o prawidłową postawę ciała. Unikaj garbienia się.

Warto pamiętać, że na rozwój i kondycję szczęki pozytywny wpływ ma spożywanie twardszych pokarmów, a także żucie gumy.

Gdy mewing jest stosowany przez dłuższy czas, czego skutkiem jest prawidłowe ułożenie języka w pozycji spoczynkowej, można zaobserwować zmiany elementów znajdujących się wokół żuchwy (linia szczęki ulega zarysowaniu, wyeksponowany zostaje podbródek).

Efektem może być także bardziej estetyczna linia szczęki czy podniesienie kości policzkowych, które wpływają na ładniejszy wyraz twarzy. W rezultacie profil twarzy widocznie się poprawia. Umiejscowienie języka na podniebieniu sprawia, że twarz wygląda lepiej zarówno z przodu, jak i z profilu.

Mewing najlepiej działa u dzieci, które są jeszcze w fazie dojrzewania. Na pierwsze zmiany osób dorosłych trzeba czekać trochę dłużej. Efekty mewingu pojawiają się zwykle po kilku miesiącach. Wiele zależy od regularności i intensywności ćwiczeń, ale i wieku oraz poziomu tkanki tłuszczowej.

Zwolennicy mewingu twierdzą, że technika nie tylko poprawia struktury twarzy, ale i pomaga w:

• zaburzeniach mowy,
• problemach z oddychaniem, oddychaniem przez usta podczas odpoczynku,
• problemach z połykaniem,
• bezdechu,
• problemach z nawracającymi bądź przewlekłymi zapaleniami zatok,
• trudnościach w mówieniu, w tym seplenieniem,
• nadmiernym ślinotokiem,
• chorobami dziąseł,
• wadami zgryzu (zgryz otwarty, przodozgryz).

Mewing zapoczątkował brytyjski ortodonta Mike Mew, przeciwnik prostowania zębów za pomocą aparatów. Według niego tradycyjne techniki ortodontyczne można zastąpić poprzez ćwiczenia właściwego ułożenia języka.

Nie ma jednak wiarygodnych dowodów na potwierdzenie skuteczności metody mewingu (choć w internecie można znaleźć sporo zdjęć dowodowych, czyli „mewing przed i po”).

Warto podkreślić, że mewing nie jest techniką uznaną przez środowisko ortodontyczne. Co ważne, chociaż ćwiczenia języka nie zaszkodzą, nie powinny zastępować działań zaleconych przez lekarza. Poważnych wady zgryzu da się zniwelować bez leczenia ortodontycznego czy chirurgicznego.