Nacięcie ropnia stercza

Podstawowe objawy ropnia stercza to:

• utrudnienie oddawania moczu;
• zatrzymanie moczu;
• krwiomocz;
• ropny wyciek z cewki.

Nacięcie ropnia stercza odbywa się za pośrednictwem igły. Jeśli w igle pojawi się ropa, ropień nacina się w znieczuleniu miejscowym. Przez kilka dni ropień stercza należy drenować. Uwidacznia się on za pomocą tomografii komputerowej oraz przezodbytniczego badania USG. Po wyleczeniu mężczyzna powinien poddawać się badaniom diagnostycznym tak, aby wykluczyć nieprawidłowości w budowie anatomicznej układu moczowego, która mogłaby być przyczyną zakażenia.

Ropień to dobrze odgraniczone zbiorowisko ropy w tkance, które jest bolesne. Ropnie powstają na skutek zakażenia przez bakterie, najczęściej gronkowce i bakterie beztlenowe. Ropa składa się z płynu wysiękowego, leukocytów, fragmentów obumarłej tkanki, a także bakterii.

Jeśli ropień jest mniejszy niż 5 mm, leczy się go ciepłymi, wilgotnymi okładami. W pozostałych przypadkach głównym sposobem leczenia jest nacięcie. Dzięki temu ropa może swobodnie wypłynąć na zewnątrz przez samo nacięcie lub dreny. Ropa składa sie ze zniszczonej przez białe krwinki tkanki oraz bakterii. Leczenie ropnia antybiotykami jest zazwyczaj nieskuteczne, gdyż lekom trudno jest przedostać się przez ściany ropnia. Poza tym środowisko wewnątrz ropnia utrudnia działanie leków. Nacięcie ropnia przeprowadza się w znieczuleniu miejscowym. Jeśli ropień powstał wewnątrz organizmu stosuje się znieczulenie ogólne.

Wyróżniamy:

• ropień skóry, najczęściej w delikatnych miejscach (pod pachami, w okolicach krocza);
• ropień zęba;
• ropień wątrobowy;
• ropień mózgu;
• ropień płuc.

Po nacięciu ropnia stercza należy wykonać drenaż, można zastosować antybiotykoterapię w przypadku nasilonych objawów ogólnoustrojowych. Ropień stercza jest rzadkim schorzeniem, które występuje częściej jako powikłanie bakteryjnego zapalenia gruczołu krokowego. W związku z antybiotykoterapią szeroko stosowaną, dochodzi do szybkiego ograniczenia schorzeń o etiologii bakteryjnej w okolicach układu moczowo-płciowego. Ropień stercza może pojawić się w każdym wieku, jednak najczęściej schorzenie to występuje u mężczyzn po pięćdziesiątym roku życia. Do rozpoznania ropnia stercza, oprócz badania per rectum, które nie zawsze wykaże obecność zmiany, stosuje się przede wszystkim metody obrazowe takie, jak ultrasonografię oraz tomografię komputerową.

Źródła

1. Ropień stercza
2. Babayan R.K., Oates R.D., Siroky M.B. Podręcznik urologii, diagnostyka i leczenie, Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-74-2
3. Kazoń M. (red.), Urologia (Seria Lekarza Praktyka), Urban & Partner, Wrocław 1997, ISBN 83-85842-71-3
4. Kleinman I., Lipshultz L., Podstawy urologii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1999, ISBN 83-200-2188-X