Nadciśnienie płucne – przyczyny, objawy, leczenie

Nadciśnienie płucne ze względu na wysokość ciśnienia płucnego, które mierzone jest w tętnicy płucnej dzieli się na trzy, zasadnicze grupy:

• nadciśnienie płucne łagodne – ciśnienie 25-36 mm Hg,
• nadciśnienie płucne umiarkowane – ciśnienie 35-45 mm Hg,
• nadciśnienie płucne ciężkie – ciśnienie powyżej 45 mm Hg.

Przyczyn, które doprowadzają do utrwalonego wzrostu ciśnienia w naczyniach płucnych upatruje się w niżej przedstawionych chorobach:

• choroby serca, wady zastawkowe, zespół Eisenmengera,
• choroby płuc w tym przewlekła obturacyjna choroba płuc i zespół bezdechu sennego,
• choroby zakrzepowo-zatorowe, np. powikłania po zatorowości płucnej,
• choroby tkanki łącznej – toczeń układowy, reumatoidalne zapalenie stawów,
• choroby tętnicze,
• choroby żylne,
• choroby włośniczkowe,
• zakażenie wirusem HIV,
• nadciśnienie zwrotne,
• zatrucie toksynami i lekami.

Przyczyny powstawania nadciśnienia płucnego:

• tętnicze nadciśnienie płucne powstałe na wskutek chorób tkanki łącznej, zakażenia wirusem HIV, wadami serca i nadciśnieniem zwrotnym,
• żylne nadciśnienie płucne wynikające z chorób lewej części serca i ich zastawek,
• niedotlenienie spowodowane zaburzeniami oddychania w czasie snu, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc czy zbyt długim przebywaniem na dużych wysokościach,
• nadciśnienie płucne związane z przewlekłą chorobą zakrzepowo-zatorową, która wynika ze zmian zakrzepowo-zatorowych występujących w tętnicach płucnych.

Charakterystycznym dla nadciśnienia płucnego jest występowanie postępujących, dominujących objawów. O nadciśnienie płucnym może świadczyć pojawienie się duszności wysiłkowej, obrzęk kończyn, marskość zastoinowa, powiększenie wątroby, wodobrzusze, wyniszczenie, brak apetytu, zasinienie palców rąk lub stóp, chrypka, sinica centralna, ból dławicowy czy zasłabnięcia.

Osoby borykające się z problemem nadciśnienia płucnego skarżą się na bóle w klatce piersiowej, które wynikają z niedokrwienia mięśnia prawej komory serca.

Schemat postępowania w leczeniu nadciśnienia płucnego nie jest jednolity. Jest to uwarunkowane przyczyną i stopniem zaawansowania choroby. W nadciśnieniu płucnym stosuje się leczenie farmakologiczne, niefarmakologiczne oraz inwazyjne. Leczenie farmakologiczne nadciśnienia płucnego polega na:

• zażywaniu preparatów przeciwkrzepliwych prowadzących do rekanalizacji tętnic płucnych i przeciwdziałaniu powstawania zakrzepicy i zatorowości,
• tlenoterapii pozwalającej znacznie polepszyć kurczliwość mięśnia sercowego.

Leczenie niefarmakologiczne nadciśnienia płucnego opiera się na ograniczeniu, a w niektórych przypadkach również na całkowitym zrezygnowaniu z podejmowania wysiłku fizycznego.

Ponadto, zalecane jest zmniejszenie ilości spożywania soli kuchennej, jak również nadmiernego przyjmowania płynów. Do inwazyjnych metod leczenia nadciśnienia płucnego należą:

• usunięcie skrzeplin z tętnicy płucnej za pomocą zabiegu chirurgicznego – jest to długotrwały zabieg, który wykonuje się w krążeniu pozaustrojowym,
• przezskórna, balonowa plastyka tętnic płucnych wykonywana u pacjentów, co do których istnieje przeciwwskazanie do wykonania zabiegu chirurgicznego,
• przeszczep płuc albo serca i płuc, który wykonuje się u osób w zaawansowanym stadium choroby.

Viagra to lek na erekcję, który w składzie zawiera substancję czynną o nazwie sildenafil. Jej działanie opiera się na blokowaniu enzymu hamującego napływ krwi do prącia.

Sildenafil bywa stosowany w leczeniu nadciśnienia płucnego. Wykazuje właściwości naczyniorozszerzające, przez co zmniejsza nadciśnienie płucne. Sildenafil obecny w viagrze jest też dobrze tolerowany przez pacjentów z nadciśnieniem, którzy cierpią na zaburzenia erekcji.