Najczęstsze dolegliwości towarzyszące menopauzie

Częstą dolegliwością w tym okresie jest suchość pochwy, która przyczynia się do obniżenia jakości życia seksualnego. Kobieta może również zmagać się z nawracającymi infekcjami dróg moczowych oraz wypadaniem narządów płciowych, np. macicy (mięśnie je podtrzymujące są słabe i ulegają rozciągnięciu).

Jedną z chorób społecznych, których częstość występowania wśród kobiet w okresie menopauzalnym ocenia się na około 33 proc., jest nietrzymanie moczu. Może mieć różne nasilenie, zawsze jednak stanowi bardzo wstydliwą dolegliwość.

Najczęściej dochodzi do upośledzenia elastyczności cewki moczowej, w wyniku czego zanika jej nabłonek oraz zmniejsza się wypełnienie okołocewkowego splotu żylnego. Kobieta nieświadomie gubi mocz, np. podczas kaszlu (wysiłkowe nietrzymanie moczu) lub zmaga się z naglącym parciem. Nietrzymanie moczu może być również związane z infekcją układu moczowego.

Przyczyną obniżenia zainteresowania życiem seksualnym kobiet jest niskie, pomenopauzalne stężenie androgenów. Problem nasila również suchość pochwy, z którą współwystępują inne objawy, m.in. upławy i świąd. Łatwiej w tym okresie o zapalenie pochwy oraz infekcję układu moczowego. Stosunek płciowy nie sprawia przyjemności, skraca się też czas i intensywność doznań.

Kobieta, która dostrzega u siebie objawy menopauzy, może częściej doznawać negatywnych emocji: smutku, zniechęcenia, żalu. Łatwo ulega zmianom nastroju, gorzej radzi sobie ze stresem dnia codziennego i wpada w stan przygnębienia. Może też być bardziej nerwowa i szybciej się męczyć.

W okresie menopauzalnym wiele pań obserwuje u siebie zaburzenia pamięci i osłabienie koncentracji.

Wbrew powszechnie panującej opinii menopauza sama w sobie nie może prowadzić do rozwoju depresji, niemniej może nasilić jej objawy, jeśli kobieta zmagała się wcześniej z tego rodzaju zaburzeniem psychicznym.

Osteoporoza to choroba układu szkieletowego, która charakteryzuje się niską masą kości oraz upośledzeniem mikroarchitektury tkanki kostnej. Jest bardzo często rozpoznawana u kobiet, które przeszły menopauzę. W przebiegu tej choroby znacząco wzrasta ryzyko złamań.

Jej przyczyny są różne, jednak za główne uznaje się: niedobór wapnia w diecie, niedobór estrogenów, nadczynność tarczycy. Nie bez znaczenia są również czynniki genetyczne. Choroba znacząco obniża jakość życia, powoduje ból i ograniczenie sprawności fizycznej.

W okresie menopauzy u wielu kobiet zaczynają pojawiać się kłopoty ze zdrowiem. Wyższe jest ryzyko chorób serca (miażdżycy, choroby wieńcowej), do czego przyczynia się deficyt hormonów płciowych. Rośnie też ryzyko zaburzeń metabolicznych, wzrasta zachorowalność na choroby nowotworowe (najczęściej diagnozowane to: rak sutka, rak płuca, rak szyjki macicy, rak żołądka).

Zwolnieniu ulega też przemiana materii, co często skutkuje gromadzeniem się tkanki tłuszczowej w okolicy brzucha. W Polsce ponad połowa kobiet w okresie menopauzalnym ma nadwagę lub jest otyła.

Specjaliści są zgodni co do tego, że jakość życia kobiet w okresie menopauzy drastycznie się obniża. Ma na to wpływ kilka czynników, m.in. ekonomicznych i zdrowotnych. Potrzeba też czasu, by pogodzić się z wejściem w nowy etap, który choć naturalny, jest krokiem ku bardziej dojrzałemu życiu. Zmiany hormonalne nie pozostają też bez wpływu na wygląd, który dla pań jest szczególnie ważny.

Menopauzie nie można zapobiec, ale można zrobić wszystko, by okres ten przejść bez większych dolegliwości. W określonych sytuacjach, m.in. w przypadku nasilonych objawów klimakterium, stosuje się terapię hormonalną. Nie jest ona jednak wolna od kontrowersji. Bez większych obaw można z kolei stosować odpowiednio dobrane suplementy, które pozwolą zmniejszyć uderzenia gorąca, ułatwiają zasypianie, wzmacniają kości i wspomagają koncentrację.

Partnerem galerii jest Doppelherz