Nerwica natręctw


Podstawą zaburzeń jest lęk. To on zmusza osoby chore do powtarzania pewnych czynności, które po pewnym czasie zamieniają się w przymusowe. Współcześnie wskazuje się na powiązanie nerwicy natręctw z rozwojem cywilizacyjnym, któremu towarzyszy wzrost czynnika stresującego w życiu. Istotny wpływ na wystąpienie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych ma także niska samoocena danej osoby.
 



Najczęstsze objawy u osób z nerwicą natręctw to:

• słaba pamięć wzrokowa,
• zaburzenia myślenia,

• nawracające myśli,

• wewnętrzny przymus wykonania czegoś.



Obsesje prowadzą do tego, że chorego nawiedzają irracjonalne myśli. To właśnie one są źródłem lęku i cierpienia. Obsesje wywołują myśli związane z przemocą, religią, seksualnością, zdrowiem. Chory zaczyna dbać obsesyjnie o czystość, symetrię, unika miejsc i sytuacji, w których mógłby zarazić się jakąś chorobą. Myśli związane z przemocą są prowokowane np. widokiem noża. Pacjent wyobraża sobie, jak krzywdzi tym nożem innego człowieka.



Osoba cierpiąca na zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne często bierze kąpiel (szoruje swoje ciało aż do krwi), jest niezwykle pedantyczna, aż do przesady, często sprawdza, czy wykonała daną czynność (np. zamknięcie drzwi na klucz, wyłączenie żelazka). Osoby religijne mają nieopanowaną chęć wypowiedzenia bluźnierstw w miejscu świętym, np. w kościele. Nerwice natręctw wywołują w wyobraźni chorego irracjonalne obrazy i idee. Pacjenci często odczuwają manię prześladowczą.



Objawy nerwicy natręctw wiążą się też z zachowaniami. Kompulsje to nazwa określająca rytuały. Chory nałogowo, wręcz rytualnie, wykonuje dane czynności, które mają zapobiec jakiemuś wydarzeniu. Nerwica natręctw charakteryzuje się tym, że osoba jej doświadczająca ma świadomość bezsensowności swoich zachowań, jednak jej lęk jest tak duży, że nie może tego zmienić.

Leczenie nerwicy natręctw polega na podawaniu odpowiednich leków. Do najczęstszych zalicza się środki przeciwdepresyjne. Stosowana jest też psychoterapia (zwłaszcza behawioralno-poznawcza). Proces powrotu do zdrowia jest niezwykle długotrwały i wymaga od pacjenta ogromnego zaangażowania. Aby kuracja przyniosła oczekiwane efekty, należy zmienić tryb życia – unikać stresu i zwolnić tempo.

W leczeniu nerwicy natręctw ważne jest także wsparcie ze strony bliskich. Przyjaciele oraz rodzina powinni wspierać chorego, podtrzymywać go na duchu, dowartościowywać i doceniać, tak by podnieść jego samoocenę. Istotne jest także organizowanie choremu czasu wolnego – zapraszanie go na spotkania, angażowanie w rozmaite projekty, zainteresowanie hobby, tak by pacjent miał jak najmniej czasu na myślenie i robienie schematycznych i powtarzalnych czynności. Przy tym wszystkim nie można krytykować i naśmiewać się z obsesyjnych zachowań osoby dotkniętej nerwicą natręctw, bowiem to tylko pogłębia jej stany lękowe.

Źródła

1. Stymulator na zaburzenia kompulsyjno-obsesyjne
2. Krzyżowski J. Natręctwa, obsesje, kompulsje, Medyk, Warszawa 2003, ISBN 83-87340-04-9
3. Kokoszka A. Zaburzenia nerwicowe. Postępowanie w praktyce ogólnolekarskiej, Medycyna Praktyczna, Kraków 2004, ISBN 83-7430-004-3
4. Sidorowicz S. (red.), Psychiatria kliniczna, Urban & Partner, Wrocław 2004, ISBN 83-89581-95-7