Niedoczynność przysadki - przyczyny, objawy, leczenie

Przyczyny niedoczynności przysadki mózgowej:

• guz przysadki,
• uraz głowy (gdy wystąpiło krwawienie w okolicy przysadki mózgowej),
• martwica przysadki,
• tętniak naczyń podstawy mózgu,
• poporodowa martwica przysadki w wyniku krwotoku i wstrząsu podczas porodu,
• infekcje ośrodkowego układu nerwowego.

Ponadto zachorowaniu sprzyjają przypadki niedoczynności przysadki u członków rodziny oraz ciąża.

Objawy niedoczynności przysadki mózgowej:

• osłabienie i senność,
• zaburzenia miesiączkowania,
• ból głowy,
• impotencja oraz niepłodność,
• niskie ciśnienie krwi,
• zmniejszenie rozmiaru gruczołów sutkowych,
• mniejsze niż zazwyczaj stężenie cukru we krwi,
• zanik owłosienia w okolicach narządów płciowych i pod pachami,
• łamliwe włosy oraz łysienie,
• częstsze oddawanie moczu,
• blada skóra, obrzęknięte powieki oraz zapadnięte oczy,
• psychoza oraz zmiany psychiczne,
• łatwość marznięcia,
• opóźnienie we wzroście u dzieci.

Należy skontaktować się z lekarzem, gdy pojawi się podejrzenie niedoczynności przysadki mózgowej, a także gdy wystąpią objawy infekcji po operacji przysadki. Wizyta u specjalisty może być także konieczna, kiedy u chorego mają miejsce skutki uboczne leczenia farmakologicznego. Innym wskazaniem do spotkania z lekarzem są: śpiączka hipoglikemiczna objawiająca się potami, niepokojem, drżeniem kończyn i utratą przytomności, śpiączka hipotermiczna (utrata przytomności, senność oraz poważne obniżenie temperatury ciała) lub śpiączka z zatrucia wodnego (zaburzenia psychiczne, osłabienie oraz utrata przytomności).

Kiedy pojawiają się symptomy niedoczynności przysadki, wykonuje się między innymi badania hormonalne określające stężenie hormonów przysadki mózgowej, RTG czaszki, tomografię komputerową głowy oraz rezonans magnetyczny.

Jeśli ma miejsce uraz głowy, infekcja ośrodkowego układu nerwowego lub guz przysadki, konieczne jest rozpoczęcie odpowiedniego leczenia.

Nieleczona niedoczynność przysadki prowadzi do śmierci, dlatego tak istotne jest podjęcie leczenia. Leczenie polega na podawaniu hormonów tarczycy, nadnerczy oraz gonad w celu osiągnięcia odpowiedniego poziomu hormonów i zatrzymania symptomów choroby. Ponadto istotne jest uniknięcie powikłań. W czasie leczenia nie trzeba stosować żadnej diety, możliwe jest także normalne, aktywne życie. Chorym zaleca się noszenie specjalnej bransoletki z informacją o chorobie i przyjmowanych lekach.

Leczenie farmakologiczne przy niedoczynności przysadki polega także na podawaniu leków przeciwbólowych w okresie po operacji, a także antybiotyków i leków przeciwwirusowych u osób, u których wystąpiła infekcja ośrodkowego układu nerwowego. U pacjentów, których choroba ma swoje podłoże w guzie przysadki lub tętniaku, konieczne jest usunięcie ich podczas operacji.

Hormony przysadki mózgowej są ważne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, dlatego jeśli pojawiają się problemy z właściwym ich wydzielaniem, szybka konsultacja z lekarzem i wdrożenie leczenia są niezwykle istotne.

Źródła

1. Patologia podwzgórzowo-przysadkowa
2. Burch W.M. Endokrynologia, Urban & Partner, Wrocław 1996, ISBN 83-85842-51-9
3. Syrenicz A. Endokrynologia w codziennej praktyce lekarskiej, Pomorska Akademia Medyczna, Szczecin 2009, ISBN 978-83-61517-14-6
4. Herrmann F., Lohmann T., Muller P., Endokrynologia w praktyce klinicznej. Diagnostyka i leczenie, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3835-4