Nitrendypina - działanie, wskazania, dawkowanie, skutki uboczne

Nitrendypina jest organicznym związkiem chemicznym z grupy antagonistów wapnia, inaczej zwanych blokerami kanałów wapniowych, a także pochodną dihydropirydyny. Lek ten wydawany jest na receptę i może być stosowany zarówno samodzielnie, jak i w połączeniu z innymi lekami o działaniu skojarzonym. Nitrendypina wykorzystywana jest do leczenia nadciśnienia tętniczego.

Na rynku można dostać preparaty z nitrendypiną w różnych dawkach, najczęściej jest to 10 lub 20 mg w jednej tabletce. Jedno opakowanie zwykle zawiera 30 lub 60 tabletek. Substancja ta dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego i jest wydalana przez organizm, dzięki czemu nie kumuluje się w organizmie.

Zadaniem leków z nitrendypiną jest przede wszystkim rozszerzanie naczyń krwionośnych oraz zmniejszanie ich napięcia. Jednocześnie hamuje przenikanie jonów wapnia do komórek, dzięki czemu poprawia krążenie i znacznie obniża ciśnienie tętnicze.

Nitrendypina nie wywołuje zmniejszenia przepływu krwi, a jej działanie utrzymuje się przez ok. 8-12 godzin. Po przyjęciu leku z nitrendypiną ciśnienie obniża się dość szybko, a pacjent może wrócić do swoich codziennych zajęć.

Nitrendypina pomaga zwalczać nadciśnienie tętnicze, jednak nie każdy może po nią sięgać. Podstawowym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość lub uczulenie na składnik główny lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Przeciwwskazania do stosowania nitrendypiny to także:

• występowanie w przeszłości wstrząsu kardiogennego
• przebyty niedawno zawał serca
• dławica piersiowa
• niedociśnienie tętnicze
• zwężenie tętnicy głównej.

Leków z nitrendypiną nie należy stosować także podczas ciąży i karmienia piersią, a także u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

Dawkowanie leku ustala zawsze specjalista, w zależności od indywidualnych preferencji pacjenta. Zwykle początkowa dawka to 5-10 mg substancji czynnej. Dawkę tę można stopniowo zwiększać.

Leki z nitrendypiną mogą wywoływać przerost dziąseł ze względu na działanie antagonistyczne wobec kanałów wapniowych. Z tego powodu podczas stosowania leku należy szczególnie dbać o higienę jamy ustnej.

Należy także zachować szczególną ostrożność, jeśli pacjent cierpi na zaburzenia pracy nerek lub wątroby. Leku nie można popijać sokiem grejpfrutowym, a podczas pierwszych tygodni kuracji nie powinno się prowadzić pojazdów ani maszyn.

Możliwe działania niepożądane po spożyciu nitrendypiny

W pierwszych tygodniach zażywania nitrendypiny może występować utrata przytomności oraz zaburzenia pracy serca - kołatania, duszności, niepokój.

Wśród skutków ubocznych nitrendypiny wymienia się najczęściej:

• bóle głowy
• tachykardię
• częste oddawanie moczu
• bóle mięśni i stawów
• zaburzenia miesiączkowania
• bóle brzucha
• nudności i wymioty
• niedociśnienie
• zwiększenie masy ciała

Bardzo rzadko konsekwencją stosowania nitrendypiny jest zawał serca, ginekomastia czy obrzęk naczynioruchowy. Wszystkie niepokojące objawy należy konsultować z lekarzem.

Interakcje z innymi lekami

Nitrendypina może wchodzić w reakcje z niektórymi lekami kardiologicznymi oraz obniżającymi ciśnienie, a także z:

• niektórymi diuretykami
• cymetydyną
• kwasem walproinowym
• roksytromycyą
• nelfinawirem
• sakwinawirem
• chinuprystyną i dalfoprystyną
• suplementami wapnia
• itrakonazolem
• flukonazolem
• nefazodonem
• fluoksetyną
• amprenawirem
• digoksyną
• fenytoiną
• karbamazepiną
• fenobarbitalem
• ketokonazolem

O wszystkich przyjmowanych lekarz zawsze należy informować lekarza lub farmaceutę.