Nowa terapia nadzieją dla chorych na raka prostaty. Przełomowe wyniki badań

Badanie AMPLITUDE, opublikowane w prestiżowym czasopiśmie "Nature Medicine", objęło 696 mężczyzn z 32 krajów, u których rak prostaty rozprzestrzenił się na inne części ciała. Średni wiek uczestników wynosił 68 lat. Połowa z nich otrzymywała standardową terapię octanem abirateronu i prednizonem (AAP), druga połowa - tę samą terapię wzbogaconą o niraparib, lek z grupy inhibitorów PARP, stosowany w terapii nowotworów z defektem naprawy DNA.

Naukowcy skupili się na pacjentach z mutacjami w genach odpowiedzialnych za naprawę uszkodzeń DNA w mechanizmie homologicznej rekombinacji (HRR), takich jak BRCA1, BRCA2, CHEK2 czy PALB2. Takie zmiany genetyczne występują u ok. 25 proc. mężczyzn z zaawansowanym rakiem prostaty i sprawiają, że choroba postępuje szybciej i trudniej reaguje na standardowe leczenie.

Po ponad dwóch i pół roku obserwacji naukowcy zauważyli, że nowa terapia zmniejszyła ryzyko progresji choroby o 37 proc. w całej grupie badanych, a u pacjentów z mutacjami BRCA1/BRCA2 aż o 48 proc. Dodatkowo, u osób przyjmujących niraparib czas do pogorszenia objawów był dwukrotnie dłuższy niż w grupie placebo, a liczba pacjentów z nasilonymi symptomami spadła z 34 do 16 proc.

- Obecne standardowe leczenie jest bardzo skuteczne dla większości pacjentów z zaawansowanym rakiem prostaty, ale niewielka, choć istotna grupa chorych odnosi z niego ograniczoną korzyść - podkreśla prof. Gerhardt Attard z UCL Cancer Institute, główny autor badania.

- Wiemy już, że mutacje w genach HRR oznaczają bardziej agresywny przebieg choroby. Połączenie z niraparibem pozwala opóźnić jej nawrót i, miejmy nadzieję, znacząco wydłużyć przeżycie - dodaje.

Profesor dodaje, że wyniki badań wskazują na potrzebę rutynowego testowania genetycznego u pacjentów z nowotworem prostaty.

- Dla pacjentów z mutacją w jednym z genów HRR lekarz powinien rozważyć zastosowanie niraparibu, biorąc pod uwagę potencjalne skutki uboczne, ale także wyraźną korzyść w postaci spowolnienia choroby - wyjaśnia Attard.

Choć terapia była dobrze tolerowana, u pacjentów przyjmujących niraparib częściej występowały działania niepożądane - głównie anemia i nadciśnienie. U jednej czwartej chorych konieczna była transfuzja krwi, a w grupie leczonej nową kombinacją odnotowano nieco więcej zgonów związanych z leczeniem (14 przypadków wobec 7 w grupie kontrolnej). Mimo to ogólny odsetek przerwań terapii był niski, co potwierdza jej dobrą tolerancję.

Badacze zaznaczają, że potrzebne są dalsze obserwacje, by potwierdzić wpływ niraparibu na długość życia pacjentów oraz ocenić, jak nowoczesne metody diagnostyczne mogą pomóc w precyzyjnym doborze leczenia.

Na świecie co roku diagnozuje się około 1,5 miliona przypadków raka prostaty. W Polsce rocznie diagnozuje się około 18 000 nowych przypadków, co stanowi około jednej piątej wszystkich nowotworów złośliwych u mężczyzn. Z powodu tej choroby co roku umiera około 5 500 mężczyzn.

Zdaniem autorów badania, nowe podejście może odmienić leczenie tej grupy pacjentów.

- Te wyniki są przełomowe, ponieważ potwierdzają sens szerokich badań genetycznych przy diagnozie i pozwalają zastosować terapię celowaną u tych, którzy skorzystają z niej najbardziej - podsumowują naukowcy z UCL.

Nowa kombinacja leków może więc w przyszłości zmienić raka prostaty w chorobę przewlekłą, którą da się kontrolować przez lata.

Marta Słupska, dziennikarka Wirtualnej Polski

Źródło: medicalxpress.com