Chorują na raka. Podczas leczenia pojawia się nieprzyjemny objaw

Według Krajowego Rejestru Nowotworów, nowotwory złośliwe stanowią drugą najczęstszą przyczynę zgonów w Polsce i odpowiadają za około 25 proc. wszystkich zgonów. Każdego roku diagnozuje się około 170 tys. nowych przypadków raka, a liczba zgonów przekracza 100 tys. Choć w centrum uwagi zwykle znajdują się walka z guzem i terapia przeciwnowotworowa, nowotwory niosą ze sobą także wiele innych skutków zdrowotnych i psychologicznych. Jednym z mniej zauważanych, ale bardzo uciążliwych efektów leczenia, jest utrata lub zaburzenie smaku.

W trakcie i po leczeniu przeciwnowotworowym wielu pacjentów doświadcza tzw. dysgeuzji (zniekształcenia smaku) lub hipogeuzji (osłabienia odczuwania smaków). Nierzadko to, co do tej pory było słodkie, zaczyna smakować kwaśno, a ulubione potrawy stają się mdłe lub wręcz odpychające. Zaburzenia te są często trudne do opisania – pacjenci mówią o metalicznym posmaku, gorzkości czy dziwnej obojętności na smaki, których kiedyś nie potrafili sobie odmówić.

Choć same guzy nowotworowe mogą wpływać na nerwy odpowiedzialne za smak, głównym sprawcą problemu pozostaje leczenie: chemioterapia, radioterapia oraz zabiegi chirurgiczne. Te terapie, niszcząc komórki rakowe, mogą niestety uszkadzać także zdrowe struktury – w tym kubki smakowe.

Zgodnie z wynikami analizy opublikowanej w 2021 roku w czasopiśmie "Frontiers in Oncology", nawet 35–38 proc. chorych na nowotwór płuc zgłasza zaburzenia zmysłów smaku i węchu. U osób poddawanych chemioterapii odsetek ten może być jeszcze wyższy – sięgając aż 69 proc. przypadków.

Zgodnie z danymi opublikowanymi w Annals of Oncology, nawet 70 proc. pacjentów poddawanych chemioterapii lub radioterapii może doświadczyć zaburzenia smaku i zapachu. To niepokojący odsetek, biorąc pod uwagę, że problem ten bywa często bagatelizowany, a zaburzenia smaku to coś więcej niż zwyczajna niedogodność.

Gdy jedzenie traci swój przyjemny charakter, może pojawić się awersja pokarmowa, a co za tym idzie – spadek apetytu, niedożywienie i utrata masy ciała. To z kolei wpływa na osłabienie organizmu i gorsze znoszenie terapii. Niedożywiony pacjent jest bardziej podatny na infekcje, skutki uboczne leczenia i ma trudniejszą drogę do wyzdrowienia.

Choć zaburzenia smaku są trudne do leczenia, istnieją metody wsparcia:

• suplementacja cynkiem,

• dbanie o higienę jamy ustnej,

• fotobiomodulacja (terapia światłem),

• ćwiczenia stymulujące zmysł smaku,

• indywidualna opieka dietetyczna.

Źródła

1. posilkiwchorobie.pl
2. Krajowy Rejestr Nowotworów