Objawy udaru słonecznego – charakterystyka, symptomy, postępowanie

Udar słoneczny jest odmianą udaru cieplnego. Długie przebywanie na słońcu zaburza proces termoregulacji organizmu. Może też prowadzić do nadmiernej utraty elektrolitów oraz odwodnienia. Dodatkowo wystawienie głowy na długie działanie silnych promieni słonecznych może spowodować przekrwienie opon mózgowych oraz mózgu.

Objawy udaru słonecznego (cieplnego) najczęściej występują:

• w trakcie dużego nasłonecznienia,
• w gorącym klimacie,
• w trakcie kąpieli w gorącej wodzie,
• w czasie wysiłku fizycznego podczas upału.

Czynnikami zwiększającymi ryzyko wystąpienia objawów udaru słonecznego są nieodpowiednie ubranie oraz zbyt mała ilość spożywanych płynów. W czasie upałów należy pamiętać o tym by ubranie było przewiewne i lekkie. Należy też mieć zawsze przy sobie butelkę z wodą i regularnie z niej korzystać.

W przypadku niektórych osób objawy udaru słonecznego pojawiają się szybciej niż u innych. Każdy człowiek ma trochę inną wytrzymałość na podwyższoną temperaturę i działanie promieni słonecznych. Najbardziej narażone są osoby starsze i dzieci.

Typowe objawy udaru słonecznego to między innymi:

• bóle głowy,
• zawroty głowy,
• ogólne osłabienie,
• zaczerwienienie skóry,
• uczucie niepokoju,
• wymioty,
• nudności,
• dreszcze,
• zaburzenia mowy,
• zaburzenia widzenia,
• zaburzenia równowagi,
• bardzo wysoka temperatura ciała (powyżej 40 stopni C),
• przyspieszenie praca serca (tachykardia),
• zwiotczenie mięśni,
• utrata przytomności,
• zaburzenia oddychania.

Należy pamiętać, że objawy udaru słonecznego mogą być nasilone w różnym stopniu. W początkowej fazie udaru jednym objawów jest intensywne pocenie się natomiast po pewnym czasie może wystąpić utrata potliwości.

W przypadku podejrzenia wystąpienia udaru słonecznego należy wezwać pogotowie ratunkowe. Osobę, u której zaobserwowano objawy udaru słonecznego należy przetransportować jak najszybciej do zacienionego i w miarę możliwości chłodnego pomieszczenia. Jeśli chory ma na sobie ubranie należy je rozpiąć lub ściągnąć, aby jego skóra miała dostęp do chłodnego powietrza. Gdy w pomieszczeniu znajduje się wentylator należy go włączyć. W przeciwnej sytuacji trzeba zacząć energicznie wachlować by spowodować ruch powietrza.

Jeśli chory jest przytomny powinien pić często, ale w małych porcjach. Najlepiej mu podawać chłodną wodę z niewielkim dodatkiem soli. Gdy pacjent straci przytomność należy utrzymywać drożność dróg oddechowych a w przypadku braku oddechu rozpocząć resuscytację krążeniowo oddechową.