Wirus-aktywator
Wirus Epsteina-Barr, cytomegalowirus czy wirus opryszczki mogą pozostawać w organizmie przez wiele lat, nie powodując żadnych zauważalnych objawów. W określonych warunkach mogą jednak ponownie stać się aktywne. Naukowcy z Boston Children's Hospital wraz z badaczami z innych amerykańskich ośrodków sprawdzili, czy takim czynnikiem może być ciężki przebieg COVID-19.
Wyniki badania opublikowano w czasopiśmie "Nature". Projekt objął 1154 pacjentów leczonych w 20 szpitalach i ośrodkach badawczych w USA. Naukowcy przez rok gromadzili próbki i analizowali biomarkery związane z ciężkością infekcji oraz późniejszym stanem zdrowia chorych. – To największe i najbardziej kompleksowe badanie biomarkerów COVID-19. Obserwowaliśmy ponad tysiąc pacjentów, zebraliśmy ponad 200 tys. próbek i w ciągu roku uzyskaliśmy ponad miliard punktów danych"– podkreśliła dr Joann Diray Arce, jedna z osób kierujących analizą danych.
Przebieg badania
Badacze wykorzystali sekwencjonowanie genomowe, by szukać śladów ponownej aktywacji wirusów znajdujących się wcześniej w stanie utajonym. W ciągu pierwszych 40 dni od przyjęcia pacjentów do szpitala wykryli reaktywację 11 wirusów. Najczęściej obserwowano m.in. wirusa Epsteina-Barr, wirusa opryszczki pospolitej typu 1, cytomegalowirusa oraz wirusy z rodziny Anelloviridae.
I właśnie ostatnia wymieniona grupa patogenów szczególnie zainteresowała naukowców. Anelloviridae są nadal słabo poznane, choć według autorów badania w stanie utajonym występują u około 90 proc. populacji. Ich reaktywacja była wyraźnie związana z długotrwałym ograniczeniem sprawności fizycznej oraz long COVID.
– Związek z long COVID jest interesującym odkryciem, ponieważ miliony ludzi na świecie cierpią z powodu tej przewlekłej choroby – powiedział dr Ofer Levy z Boston Children's Hospital. Jak dodał, poznanie molekularnych i wirusowych mechanizmów może w przyszłości pomóc opracować lepsze metody diagnostyki i leczenia.
Stan zapalny
Badanie przyniosło również ciekawy wniosek dotyczący wirusa Epsteina-Barr i cytomegalowirusa. Dotychczas reaktywację uśpionych wirusów często kojarzono przede wszystkim z osłabieniem układu odpornościowego. Tym razem naukowcy zauważyli jednak, że ponowne uaktywnienie tych wirusów było związane przede wszystkim z nasilonym stanem zapalnym. Oznacza to, że do reaktywacji może dochodzić również u pacjentów, których układ odpornościowy nadal funkcjonuje, ale organizm znajduje się pod dużym obciążeniem związanym z ciężką chorobą.
To ważna obserwacja, ponieważ może częściowo wyjaśniać, dlaczego u niektórych osób skutki COVID-19 utrzymują się przez wiele miesięcy. – Chociaż wiele osób nie uważa już COVID-19 za problem, niektóre szacunki wskazują, że ponad 10 mln dorosłych Amerykanów cierpi na long COVID – zaznaczył Levy. – Musimy pomóc tym pacjentom wrócić do zdrowia z możliwie najlepszymi rezultatami.
Kolejnym krokiem ma być analiza reakcji układu odpornościowego na ponownie aktywowane wirusy na różnych etapach COVID-19. Badacze chcą ustalić, czy można opracować skuteczne terapie oraz w jakim momencie ewentualna interwencja przyniosłaby największą korzyść pacjentom.
Źródło: Science Daily
Treści w naszych serwisach służą celom informacyjno-edukacyjnym i nie zastępują konsultacji lekarskiej. Przed podjęciem decyzji zdrowotnych skonsultuj się ze specjalistą.
Dziennikarka i reporterka specjalizującą się w tematyce zdrowotnej. Na co dzień przygotowuje materiały dotyczące chorób cywilizacyjnych, polityki zdrowotnej, profilaktyki zdrowotnej. Szczególnie bliskie są jej reportaże i tzw. human stories, pokazujące wpływ choroby i systemu ochrony zdrowia na życie ludzi.
