Oxycort A - działanie, wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie, działania niepożądane

Lek Oxycort A posiada dwie substancje czynne: oksytetracyklinę oraz hydrokortyzon. Pierwsza substancja działa przeciwbakteryjnie, a druga ma właściwości przeciwzapalne. Oxycort A jest przeznaczony do stosowania miejscowego. Lek odpowiada za łagodzenie stanów zapalnych i wysiękowych. Oxycort A łagodzi swędzenie oraz hamuje rozwój bakterii.

Oxycort A przeznaczony jest do leczenia ostrego i długotrwałego zakażenia bakteryjnego powiek. Stosuje się go również w stanach zapalnych tęczówki i twardówki, a także w zapaleniu ucha zewnętrznego.

Oxycort A nie powinien być stosowany u pacjentów, którzy są uczuleni na oksytetracyklinę oraz hydrokortyzon. Przeciwwskazaniem do stosowania maści Oxycort A jest również ostre zapalenie spojówek, jaskra pierwotna, schorzenie rogówki połączone z ubytkiem nabłonka czy infekcje grzybicze.

Poważnym przeciwwskazaniem jest także wirus opryszczki, ospy wietrznej, wirusowe zapalenie rogówki, a także gruźlicze choroby oczu.

Oxycort A jest przeznaczony do stosowania miejscowego. Maść aplikuje się w niewielkiej ilości bezpośrednio do worka spojówkowego albo na brzegi powiek.

Maść Oxycort A stosuje się 1-3 razy na dobę. Po około 10 dniach stosowania preparatu zaleca się, aby pacjent udał się do lekarza na kontrolę ciśnienia w gałce oka oraz kontrolę przezierności soczewki.

Lek może być stosowany przez kobiety w ciąży oraz karmiące piersią, jeśli lekarz uzna, że jest to niezbędna forma leczenia schorzenia.

Stosowanie maści Oxycort A może nieść za sobą działania niepożądane. Należą do nich: łzawienie, pieczenie oczu, podrażnienie, zaczerwienienie, świąd w okolicy oka, zaburzenia widzenia.

Objawy skutków ubocznych stosowania maści Oxycort A to możliwość nadciśnienia wewnątrzgałkowego, jaskry, uszkodzenia nerwu wzrokowego, zaburzenia ostrości widzenia, ograniczenia pola widzenia oraz do powstania zaćmy podtorebkowej.