"Ozempikowy oddech" pod lupą. To zgłaszają pacjenci

Analizę opublikowano w czasopiśmie "JDR Clinical and Translational Research". Jej autorzy sięgnęli do amerykańskiego systemu FAERS, gromadzącego zgłoszenia podejrzewanych działań niepożądanych leków. Sprawdzili informacje dotyczące semaglutydu, tirzepatydu, liraglutydu, dulaglutydu oraz eksenatydu.

Uwzględnili dane od wprowadzenia poszczególnych substancji na rynek do grudnia 2025 r. Łącznie przeanalizowali 364 274 zgłoszenia. W 31 195 z nich, czyli w 8,6 proc., odnotowano dolegliwości dotyczące jamy ustnej, zębów lub okolic twarzoczaszki. Ta liczba obejmuje różne problemy, a nie wyłącznie nieprzyjemny zapach z ust.

Najwięcej zgłoszeń ogółem dotyczyło tirzepatydu. Z kolei semaglutyd, będący substancją czynną Ozempiku i Wegovy, wyróżniał się największym udziałem zgłoszeń związanych ze zdrowiem jamy ustnej. Samo zestawienie tych liczb nie pozwala jednak rozstrzygnąć, który preparat stwarza większe ryzyko dla pacjenta.

W przypadku semaglutydu badacze wykryli wyraźny sygnał dotyczący suchości w ustach. Oznacza to, że sposób zgłaszania tego objawu zwrócił ich uwagę w analizie statystycznej. Dla kilku badanych substancji odnotowano również sygnały związane z zaburzeniami odczuwania smaku.

Obie dolegliwości mogą pojawiać się jednocześnie. Analiza wskazała ponadto na zgłoszenia wymiotów, cofania się treści pokarmowej i refluksu w przypadku wszystkich pięciu leków. Takie objawy mogą oddziaływać na jamę ustną i przyczyniać się do pogorszenia zapachu oddechu.

Leki uwzględnione w analizie należą do terapii inkretynowych, które naśladują działanie hormonów uczestniczących w regulacji poziomu cukru we krwi. Semaglutyd, liraglutyd, dulaglutyd i eksenatyd pobudzają receptor GLP-1, natomiast tirzepatyd działa na dwa rodzaje receptorów: GLP-1 i GIP. Zwiększają wydzielanie insuliny w odpowiedzi na podwyższone stężenie glukozy, a część z nich znajduje również zastosowanie w leczeniu otyłości dzięki wpływowi na apetyt i uczucie sytości.

Nie wszystkie preparaty z tej grupy mają takie same wskazania. Przykładowo Ozempic jest przeznaczony do leczenia cukrzycy typu 2, a Wegovy, zawierający tę samą substancję czynną – semaglutyd – służy kontroli masy ciała u osób spełniających określone kryteria. Tirzepatyd, dostępny jako Mounjaro, stosuje się zarówno w cukrzycy typu 2, jak i w leczeniu otyłości lub nadwagi z towarzyszącymi problemami zdrowotnymi. W terapii nadmiernej masy ciała leki uzupełniają odpowiednią dietę i aktywność fizyczną.

Źródło: "JDR Clinical and Translational Research", gov.uk