Palce młotkowate - przyczyny powstania palców młotkowatych i leczenie

Palce młotkowate powstają zazwyczaj u osób noszących buty o niewłaściwym rozmiarze. Zbyt ciasne lub za krótkie buty powodują ucisk paliczka. Tworzeniu się schorzenia sprzyja także rozwój halluksów, które wpływają na złe ułożenie palców. Duży palec przesuwa się w miejsce palca sąsiadującego, tym samym zmuszając go do wygięcia. Palce młotkowate najczęściej występują u osób, które niewłaściwie stawiają stopę na podłożu, przenosząc ciężar ciała na przednią część stopy.

Niekiedy przyczyną schorzenia są wady anatomiczne oraz urazy neurologiczne, takie jak np. udar mózgu. Zaobserwowano, że palce młotkowate często współwystępują z cukrzycą. Znacznie częściej pojawiają się u osób z nadwagą. Schorzeniu towarzyszą stany zapalne stawów i odciski.

Osoby dotknięte tym schorzeniem obserwują niepokojące zmiany w wyglądzie palców stóp. Drugi palec jest nieustannie zgięty, a na jego czubku pojawia się odcisk. Nagniotek jest twardy, niekiedy może powodować bolesność oraz przyczynić się do zesztywnienia palca. Dzieje się tak, ponieważ dochodzi do poważnych deformacji w obrębie stawu śródstopno-palcowego. Palec wyglądem przypomina szpony. Nieleczone palce młotkowate mogą doprowadzić do złamań szyjek kości oraz do problemów z poruszaniem się.

Zaobserwowano, że schorzenie częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn. Dzieje się tak na pewno za sprawą dobierania przez kobiety niewłaściwego obuwia. Szpilki, buty na obcasach sprzyjają rozwojowi schorzeń stóp oraz deformacjom palców.

Palce młotkowate wymagają przede wszystkim noszenia odpowiedniego obuwia. U dzieci buty i skarpetki nie mogą być zbyt krótkie. Przy zniekształceniach należy układać palec w wyproście, stosując do tego plaster. W leczeniu schorzenia pomocne są różnego rodzaju wkładki. W sklepach kosmetycznych i aptekach dostępne są kliny międzypalcowe, które rozdzielają zmienione chorobowo palce. Zapobiegają ocieraniu się palców o siebie, tym samym zmniejszają ból i zwiększają komfort chodzenia. Do terapii warto także wprowadzić specjalistyczne kremy i plastry na nagniotki lub odciski. Gdy zmiany powodują chroniczny ból i utrudniają przemieszczanie się, niezbędna jest wizyta u ortopedy.

Lekarz za pomocą programu komputerowego dokonuje analizy chodu. Może także zlecić wykonanie odlewu gipsowego stopy. Procedury mają na celu stworzenie wkładek ortopedycznych, idealnie dopasowanych do potrzeb chorego. Mocne zniekształcenia stopy leczy się operacyjnie. Zabieg taki wykonuje się przy miejscowym znieczuleniu. Lekarz nacina palec w miejscu, gdzie znajdują się ścięgna. Przecięcie umożliwia dalsze etapy postępowania leczniczego. Po operacji ścięgna, a w zasadzie ich końce, ponownie się zrastają, doprowadzając tym samym do wyprostowania się zniekształconego palca. Niekiedy konieczne jest usunięcie części kości śródstopia. Dalsza rekonwalescencja przebiega raczej bez większych komplikacji. Po zabiegach pacjent przez tydzień powinien oszczędzać stopy, zakładając wygodne i miękkie buty.

Źródła

1. Diagnostyka radiologiczna w chorobie zwyrodnieniowej stawów. Próby klasyfikacji obrazu radiologicznego
2. Marczyński W. (red.), Postępowanie praktyczne w ortopedii i traumatologii, Medipage, Warszawa 2008, ISBN 978-83-89769-94-7
3. Gaździk T., Podstawy ortopedii i traumatologii narządu ruchu, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2001, ISBN 83-200-3317-9
4. Debrunner H.U., Hepp W.R. Diagnostyka w ortopedii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3416-5