Tabletka 72h po - kiedy zażyć, skuteczność, skutki uboczne

Tabletka po, inaczej antykoncepcja postkoitalna, to ochrona przed niechcianą ciążą po niezabezpieczonym stosunku. Najczęściej jest stosowana, gdy pęknie prezerwatywa, kobieta zapomni o tabletce antykoncepcyjnej lub ją zwymiotuje.

Metoda przez niektórych traktowana jest jako środek wczesnoporonna. Nie jest nim jednak, ponieważ mimo że działa już po zapłodnieniu, to jeszcze przed implantacją, którą uważa się za początek ciąży.

Tabletkę należy zażyć do 72 godzin po stosunku. Tylko wtedy możliwe jest zapobiegnięcie niechcianej ciąży. W tym celu należy udać się do ginekologa i poprosić o wypisanie recepty.

Antykoncepcja postkoitalna jest skuteczna w ok. 75%, im szybciej tabletka jest zastosowana, tym większa jest jej skuteczność. Oczywiście zdarzają się sytuacje, że u kobiety rozpoznawana jest ciąża mimo wzięcia tabletki dzień po. Z tego względu należy dbać o bezpieczeństwo w trakcie stosunku, najlepiej stosując dwie różne metody zabezpieczeń.

Tabletka po nie jest obojętna dla organizmu. Powoduje burzę hormonalną, rozregulowuje miesiączkę i obciąża wątrobę. Nie można więc stosować jej jak zwykłych tabletek antykoncepcyjnych, jest przeznaczone jedynie na sytuacje awaryjne, które zdarzają się maksymalnie kilka razy w życiu.

W ciągu kilku godzin po zażyciu pigułki po mogą się pojawić skutki uboczne:

• nudności,
• ból głowy,
• ból brzucha,
• niewielkie krwawienie.

Tabletka dzień po może spowodować przesunięcie okresu o kilka dni, należy jednak wówczas wykonać test ciążowy, ponieważ antykoncepcja awaryjna nie jest w stu procentach skuteczna.

Polskie prawo dopuszcza stosowanie antykoncepcji hormonalnej po stosunku, a więc także tabletki po i nie traktuje jej jako aborcji. Wymagana jest jednak recepta, a nie każdy ginekolog musi ją wypisać, ponieważ może powołać się na klauzulę sumienia.

Rolę antykoncepcji po stosunku może pełnić również wkładka wewnątrzmaciczna, założona najpóźniej 3-4 dni po stosunku. Wkładka utrudnia implantację komórki jajowej - jony miedzi, jakie wydziela zagęszczają śluz, przez co plemniki nie mogą się przemieszczać.

Stosowanie wkładki może jednak zwiększyć ryzyko zapalenia przydatków i ciąży pozamacicznej, istnieje ryzyko przemieszczenia się wkładki, a także przebicia macicy, uszkodzenia jelit lub pęcherza moczowego podczas zakładania.

Źródła

1. Pertyński T., Zyss T. (red.), Antykoncepcja, MedPharm, Wrocław 2008, ISBN 978-83-60466-29-2
2. Darney D.P., Speroff L. Antykoncepcja, Medycyna Praktyczna, Kraków 2007, ISBN 83-7430-102-2
3. Orzechowska-Juzwenko K. Farmakologia kliniczna - znaczenie w praktyce medycznej, Górnicki Wydawnictwo Medyczne, Wrocław 2006, ISBN 83-89009-43-9
4. Herman Z., Kostowski W. Farmakologia - podstawy farmakoterapii, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2004, ISBN 978-83-200-4164-4
5. http://federa.org.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=45&Itemid=43