Piloxidil – skład, działanie, wskazania i przeciwwskazania

Piloxidil to płyn na skórę przeznaczony do stosowania miejscowego, który hamuje wypadanie włosów i stymuluje ich odrost, poprawia gęstość włosów. Wskazaniem do jego stosowania jest leczenie łysienia typu męskiego (alopecia androgenetica) u mężczyzn i u kobiet w wieku od 18. do 65. roku życia.

Substancją czynną leku jest minoksydyl (Minoxidilum), którego skuteczność została potwierdzona w badaniach klinicznych. Piloxidil 20 mg na ml zawiera 20 mg minoksydylu (Minoxidilum). Pozostałe składniki to etanol, glikol propylenowy, woda oczyszczona. Preparat jest dostępny w aptekach bez recepty.

Piloxidil jest przeznaczony do stosowania miejscowego w obszarach łysienia. Jego działanie można podzielić na trzy etapy:

• zatrzymanie wypadania włosów. Efekty Piloxidil w postaci wyhamowania procesu łysienia obserwuje się średnio po 8 tygodniach regularnego stosowania preparatu,
• odrastanie pierwszych włosów. Proces odrastania nowych włosów można zaobserwować po 4 lub 5 miesiącach regularnego stosowania produktu,
• maksymalny odrost włosów następuje po około 12 miesiącach kuracji. Jeżeli roczna kuracja nie przynosi rezultatów, lek należy odstawić.

Bardzo ważne jest, by wiedzieć, że zaprzestanie kuracji płynem Piloxidil powoduje cofanie się efektu leczniczego w ciągu kilku miesięcy. Oznacza to, że dla utrzymania pożądanych skutków leczenia preparat należy stosować regularnie i systematycznie.

Na jakie efekty terapii można liczyć? Piloxidil hamuje wypadanie włosów i stymuluje ich odrost, poprawia gęstość włosów. Co istotne, preparat jest najbardziej skuteczny u osób młodszych, zwłaszcza we wczesnych fazach procesu łysienia. Bardziej efektywne działanie zaobserwowano w okolicy szczytu głowy (niż w części czołowo-skroniowej).

Płyn Piloxidil należy nakładać na suchą skórę głowy w miejscach objętych łysieniem: 2 razy na dobę co około 12 godzin. Po aplikacji zaleca się delikatnie wmasować preparat opuszkami palców.

Dawkowanie Piloxidil ułatwia pompka. Po naciśnięciu jej 5 razy w dozowniku znajduje się 1 ml produktu. Mycie głowy można rozpocząć najwcześniej po czterech godzinach od ostatniej aplikacji preparatu.

Produktu leczniczego Piloxidil nie należy stosować:

• w przypadku stwierdzonej nadwrażliwości na minoksydyl lub na którąkolwiek substancję pomocniczą,
• w okresie ciąży i karmienia piersią,
• w chorobach skóry, np. w nasilonych zmianach w łojotokowym zapaleniu skóry, w łuszczycy, zakażeniach owłosionej skóry głowy,
• na skórę z objawami przerwania ciągłości naskórka,
• na skórę głowy poparzoną słońcem,
• na świeżo ogoloną skórę głowy,
• w przypadku stosowania miejscowo na owłosioną skórę głowy innych leków,
• przy nadciśnieniu tętniczym (leczonym i nieleczonym),
• pod opatrunkiem okluzyjnym.

Nie zaleca się podawania preparatu w przypadku osób powyżej 65. roku życia oraz poniżej 18. roku życia. Ma to związek z tym, że u dzieci, młodzieży i osób w podeszłym wieku nie przeprowadzono badań dotyczących bezpieczeństwa i efektów stosowania Piloxidil. Bardzo ważne jest, by podczas kuracji zachować środki ostrożności. Co jest ważne?

• Miejsc aplikacji nie należy intensywnie trzeć ani suszyć.
• Po aplikacji płynu trzeba dokładnie umyć ręce.
• Nie używać płynu przy otwartym ogniu, ponieważ jest łatwopalny.
• Należy unikać wdychania rozpylonego preparatu.
• Płynu nie wolno stosować na inne miejsca niż skóra głowy.
• W przypadku kontaktu Piloxidilu z uszkodzonym naskórkiem, oczami lub błoną śluzową, należy dokładnie przepłukać miejsce wodą.

tosując Piloxidil trzeba brać pod uwagę ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się takie skutki uboczne kuracji, jak skórne reakcje miejscowe, bóle głowy, świąd i wysypka ze świądem w miejscu aplikacji, świąd uogólniony lub świąd oczu, także nadmierne owłosienie w miejscu innym, niż aplikowano płyn.

Niezbyt często pojawia się przemijające wypadanie włosów, niedociśnienie, duszność, a także suchość skóry, podrażnienie czy rumień w miejscu podania, trądzik lub wysypkę trądzikopodobną, jak również zapalenie skóry, w tym zapalenie kontaktowe, atopowe zapalenie skóry (AZS) oraz łojotokowe zapalenie skóry (ŁZS). Mogą również wystąpić poważniejsze reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy.