Pleśniawki - przyczyny, objawy, leczenie

Każdy człowiek w swoim organizmie ma grzyby. Dziecko może się nimi zarazić:

• podczas porodu siłami natury, gdyż drożdżaki często znajdują się w pochwie (tym bardziej u ciężarnych kobiet, które są bardziej narażone na infekcje grzybicze dróg rodnych),
• ssąc pierś matki zainfekowaną drożdżakami,
• biorąc do buzi smoczek oblizany przez dorosłego, który może mieć drożdżaki w jamie ustnej,
• wkładając do buzi brudne przedmioty.

W normalnych warunkach fizjologiczna flora bakteryjna jamy ustnej nie dopuszcza do rozwoju grzybów. Jeśli jednak dojdzie do spadku odporności organizmu (jak to ma miejsce np. u malutkich dzieci, u których układ odpornościowy nie jest jeszcze całkowicie rozwinięty) albo zaburzenia równowagi we florze bakteryjnej jamy ustnej (np. poprzez przyjmowanie antybiotyków), dochodzi wtedy do rozprzestrzeniania się drożdżaków Candida albicans i rozwoju infekcji w postaci pleśniawek.

Pleśniawki mogą lokalizować się w jamie ustnej dziecka: na wewnętrznej powierzchni policzków, języku lub podniebieniu. Wyglądem przypominają białe plamki ściętego mleka lub grudki twarożku. Plamki te mogą się zlewać i tworzyć zmianę o wyglądzie kożucha, która w zaawansowanych przypadkach może tapetować całą jamę ustną dziecka. Charakterystyczne jest to, że nie można ich usunąć przez ścieranie - taki zabieg powoduje krwawienie. Pleśniawki zazwyczaj mają łagodny przebieg. Mogą jednak sprawiać dziecku ból oraz utrudniać jedzenie i ssanie.

W walce z pleśniawkami nie należy działać na własną rękę. Konieczna jest wizyta z dzieckiem u lekarza, który przepisze leki, w zależności od zaawansowania choroby oraz wieku dziecka. Infekcję leczy się miejscowymi preparatami przeciwgrzybiczymi, np. nystatyną. Lekarz może zalecić także pędzlowanie błony śluzowej kilka razy w ciągu dnia 1% roztworem fioletu krystalicznego (gencjany) lub 25% roztworem boraksu w glicerynie z wodą. Leczenie nie jest trudne, ale należy pamiętać, aby stosować je odpowiednio długo, by nie dopuścić do nawrotu pleśniawek.

• Higiena jamy ustnej niemowląt
• Grzybica jamy ustnej po leczeniu astmy
• Higiena jamy ustnej – jesteś pewna, że robisz to dobrze?
• Fluor w profilaktyce chorób jamy ustnej

Poza stosowaniem leków trzeba też pamiętać o przestrzeganiu zasad higieny, gdyż grzyb bardzo łatwo się przenosi:

• po każdym posiłku należy podać dziecku kilka łyżek wody, by wypłukać resztki mleka, gdy dziecko ma już ząbki, należy utrzymywać je w czystości, wyrzucić stary smoczek dziecka, kupić nowy i dbać o jego sterylność,
• kobiety karmiące piersią powinny obserwować swoje brodawki, gdyż i one mogą zostać zakażone grzybem; w razie pojawienia się swędzenia czy pieczenia brodawek można zastosować na nie ten sam preparat co do buzi dziecka (nie jest konieczne przerywanie karmienia).

Jeżeli pleśniawki, pomimo dbania o higienę jamy ustnej dziecka często nawracają, zwłaszcza u kilkulatków, może to świadczyć o obniżeniu odporności dziecka i wymaga dalszych badań.

Źródła

1. Mierzwińska-Nastalska E., Spiechowicz E. Grzybice jamy ustnej, Med Tour Pres International, Warszawa 1998, ISBN 83-903590-9-X
2. De Schepper L. CANDIDA, Objawy, przyczyny, leczenie, Wydawnictwo Lekarskie Similimum, Nowy Sącz 2010, ISBN 978-83-928687-2-9
3. Błaszczyk-Kostanecka M., Wolska H. Dermatologia w praktyce, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3715-9
4. Kokot F. Diagnostyka różnicowa objawów chorobowych, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007, ISBN 978-83-200-3295-6