Podbite oko - jak wygląda i kiedy znika? Domowe sposoby leczenia

Podbite oko, znane także jako „limo” czy „śliwa”, to określenie odnoszące się charakterystycznych zmiany na skórze pod okiem: sinego, fioletowo-różowego lub niebiesko-czarnego przebarwienia skóry oraz towarzyszącego mu obrzęku.

Najczęściej podbite oko jest konsekwencją urazu, na przykład uderzenia pięścią lub piłką, a także upadku. Na początku - po zdarzeniu - dokucza ból i łzawienie oka. Z czasem pojawia się opuchlizna i charakterystyczne zasinienie okolicy pod okiem.

Siniak to krwiak, czyli podskórny wylew krwi, który pojawia się wskutek uszkodzenia drobnych naczyń krwionośnych. Opuchlizna i siniak pod okiem powstają bardzo szybko. A ile schodzi podbite oko? Zwykle po kilku dniach obrzęk wchłania się samoistnie, a siniec stopniowo zmienia barwę i zanika. Najczęściej trwa to od 7 do 10 dni.

Co robić, gdy doszło do urazu w okolicy oka, co może skutkować pojawieniem się „lima pod okiem”? Najważniejsze jest jak najszybsze schłodzenie miejsca urazu, co pozwoli zmniejszyć opuchliznę i rozmiar krwiaka. Odpowiada za to działanie niskiej temperatury i obkurczenie naczyń krwionośnych, a co za tym idzie również ograniczenie dopływu krwi do miejsca uderzenia. Im szybciej zostanie podjęte działanie, tym siniak i obrzęk będą mniejsze.

By schłodzić podbite oko, wykorzystuje się zimne kompresy. W tej roli sprawdzają się zarówno specjalne chłodzące pakiety żelowe lub chemiczne, ale i lód w kostkach czy mrożonki, obowiązkowo zawinięte w czyste ściereczki. Nie wolno zimnych okładów stosować bezpośrednio na skórę, ponieważ grozi to odmrożeniem. Kompres należy trzymać na oku bez uciskania, przez około 10 minut.

Jeśli podbite oko sprawia ból, można sięgnąć po środki przeciwbólowe. Ważne jednak, by nie były to preparaty zawierające kwas acetylosalicylowego (Aspiryna, Polopiryna, Etopiryna). Substancje w nich zawarte rozrzedzają krew i zmniejszają jej krzepliwość. Ich stosowanie sprawi, że krwiak będzie większy.

Pierwsza pomoc na podbite oko ma na celu ograniczenie przepływu krwi w miejscu urazu. Ważne jest spowolnienie napływu krwi i uniknięcie stanu zapalnego. Kiedy pod okiem pojawi się już obrzęk i siniak, działania mają na celu przyspieszenie procesu gojenia się i znikania krwiaka.

Na drugi dzień od urazu siniaki i opuchlizna zwykle przestają się powiększać, a ich kolor zmienia się, przestaje być intensywnie fioletowy. Na tym etapie pomocne są ciepłe kompresy. Ciepłe okłady poprawiają krążenie krwi i przyśpieszają regenerację uszkodzonych tkanek, łagodzą bolesny obrzęk i przyspieszają tempo gojenia. Warto je stosować jak najczęściej.

Wskazane jest, aby ciepły okład przykładać wokół oka na co najmniej dziesięć minut kilka razy dziennie. Pomóc może także okład z sody oczyszczonej, a także startego ziemniaka czy rumianku.

Na podbite oko pomaga także żel lub maść na podbite oko, które można kupić w aptece bez recepty. Poleca się te, które zawierają heparynę lub są stworzone w oparciu o kwiatostany arniki. Produkty zmniejszają obrzęk, przyśpieszają gojenie siniaków i stłuczeń. Dodatkowo arnika poprawia wygląd skóry, wzmacnia naczynia krwionośne.

Innym naturalnym preparatem jest maść z kasztanowca. To roślina o działaniu ściągającym, przeciwobrzękowym, przyśpieszającym krążenie krwi, która wzmacnia żyły i poprawia ich elastyczność.

Pomóc może również delikatne masowanie skóry w miejscu zasinienia (wykonuj koliste ruchy po całym miejscu zasinienia, tak żeby jak najpełniej rozprowadzić krew w naczynkach). To usprawnia krążenie i odprowadza płyn zgromadzony pod skórą, co zmniejsza zasinienie.

Podbite oko nie wymaga kontroli lekarskiej. Sytuacja zmienia się, gdy pojawiają się niepokojące objawy, które mogą świadczyć o poważnych urazach oka lub czaszki, takie jak:

• kłopoty z ostrością wzroku, podwójne lub zamglone, widzenie niewyraźne,
• wylew krwi wewnątrz gałki ocznej,
• silny ból oczu,
• silny ból głowy,
• obrzęk i zaczerwienienie oczu,
• nudności i wymioty,
• ropienie oka,
• tzw. krwiaki okularowe, czyli krwawe podbiegnięcia kształtem przypominające okulary.

W takich sytuacjach należy skontaktować się ze specjalistą, ponieważ niezbędne mogą być leki na receptę. Czasem konieczny jest zabieg lub operacja, co wiąże się z pobytem w szpitalu.