Podstępny nowotwór jamy ustnej. Szkliwiak może zmienić naszą twarz

Szkliwiak to nowotwór z grupy guzów zębopochodnych, który składa się z tkanek budujących poszczególne części zębów. U większości osób fragmenty zębowe ulegają zanikowi, ale w niektórych przypadkach ulegają mutacji komórkowej, co przyczynia się do rozwoju nowotworu.

Szkliwiak najczęściej lokalizuje się w żuchwie, ale może powstać także w szczęce, dziąśle lub tkankach miękkich. Nowotwór sporadycznie bywa rozpoznawany u dzieci, jako powikłanie po zatrzymanym zębie.

Szkliwiak nie w każdym przypadku jest efektem narażenia organizmu na czynniki rakotwórcze. Nie powstaje na skutek palenia papierosów czy nadużywania alkoholu, często rozpoznawany jest u osób, które unikają używek.

Obecnie przedmiotem badań jest związek między rozwojem nowotworu a wirusem brodawczaka ludzkiego HPV. Istnieją również analizy, które wskazują, że uraz okolic jamy ustnej może zwiększyć ryzyko zachorowania.

Szkliwiak przez długi czas nie wywołuje żadnych dolegliwości, ból pojawia się dopiero wtedy, gdy choroba jest w zaawansowanym stadium. Objawy szkliwiaka to:

• niebolesne zgrubienia w tylnej części żuchwy,
• asymetria twarzy,
• zaburzenia czucia obejmujące dolną wargę i brodę,
• rozdęcie żuchwy,
• chrzęst pergaminowy,
• ból w okolicy żuchwy lub szczęki,
• rozchwianie zębów,
• przesunięcie zębów,
• postępujące wady zgryzu,
• mrowienie dziąseł.

Większość przypadków raka rozpoznawana jest przypadkowo w trakcie wizyty stomatologicznej lub badań niezbędnych do ekstrakcji zęba, zabiegów ortodontycznych czy leczenia kanałowego.

Pacjenci ze zdiagnozowanych szkliwiakiem są kierowani na operację w celu usunięcia guza i otaczających go tkanek, by zmniejszyć ryzyko wznowy. Kolejnym etapem jest rekonstrukcja tkanek za pomocą przeszczepu z talerza kości biodrowej chorego.

Szkliwiak to nowotwór, który przez długi czas rozwija się bezobjawowo i ma tendencję do nawracania nawet po wielu latach od zakończenia terapii. Zazwyczaj ma charakter łagodny lub jedynie miejscowo złośliwy, ale zdarza się również, że jest przyczyną przerzutów odległych, które wymagają leczenia chemio- lub radioterapią.

Paula Jakubasik, dziennikarka Wirtualnej Polski

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl