Twardzioszek przydrożny. Polacy go depczą, we Francji to luksusowy przysmak

Twardzioszek przydrożny to niewielki grzyb, który można spotkać w całej Polsce. W przeciwieństwie do borowików czy podgrzybków nie trzeba szukać go w lesie. Najchętniej rośnie na trawnikach, łąkach, pastwiskach i przy ścieżkach. Sezon na te grzyby rozpoczyna się późną wiosną i może trwać aż do listopada.

Twardzioszki mają niewielkie, jasnobrązowe lub karmelowe kapelusze. Często rosną w charakterystycznych okręgach, nazywanych czarcimi kręgami. Powstają one w wyniku rozrastania się grzybni pod ziemią i mogą osiągać nawet kilkanaście metrów średnicy.

Choć w Polsce nie cieszą się taką popularnością jak kurki, we Francji są cenionym składnikiem wielu potraw. Wykorzystuje się przede wszystkim ich kapelusze, które mają przyjemny zapach i wyrazisty smak. Twarde, włókniste trzony zazwyczaj się odrzuca.

Grzyby te dobrze nadają się do suszenia, ponieważ zawierają stosunkowo niewiele wody. Suszone można później dodawać do sosów, zup, farszów i dań mięsnych. Świetnie komponują się również z makaronem, ziemniakami czy kluskami.

Twardzioszki mają nie tylko walory smakowe. Podobnie jak inne grzyby jadalne dostarczają białka, składników mineralnych i niewielkich ilości tłuszczu. Zawierają również naturalne związki o właściwościach przeciwutleniających.

W badaniu opublikowanym w "International Journal of Medicinal Mushrooms" wykazano, że ekstrakt z twardzioszka przydrożnego zawiera katechinę oraz kwasy fenolowe, które mogą pomagać w neutralizowaniu wolnych rodników. To związki istotne dla ochrony komórek przed stresem oksydacyjnym.

Choć twardzioszek przydrożny jest jadalny, jego zbieranie wymaga doświadczenia. Można pomylić go z trującą lejkówką jadowitą, która również występuje na terenach trawiastych. Charakterystyczne cechy twardzioszka to elastyczny, włóknisty trzon i dość szeroko rozstawione blaszki pod kapeluszem.

Sam wygląd nie daje jednak pewności, że znaleziony grzyb jest bezpieczny. W razie wątpliwości najlepiej zrezygnować ze zbioru lub skorzystać z pomocy grzyboznawcy. Nie należy też zbierać grzybów przy ruchliwych drogach i na terenach, które mogą być zanieczyszczone.

Źródło: International Journal of Medicinal Mushrooms, Lasy Państwowe