Poród naturalny po cc – czy to możliwe?

Poród naturalny po cc, czyli cesarskim cięciu, w dużym uproszczeniu jest możliwy, gdy przeciwwskazania, przez które poprzednia ciąża została rozwiązana przez cesarskie cięcie już nie występują.

Nie dość, że cesarka nie wyklucza urodzenia dziecka drogami natury w przyszłości, to zgodnie z rekomendacjami Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników, a także ACOG, RCOG, SOGC, podjęcie jego próby jest wręcz wskazane. Jeżeli poród u ciężarnej rozpoczął się samoistnie i nie występują czynniki ryzyka, nie jest wymagana zgoda rodzącej na poród siłami natury.

Poród naturalny po cesarskim cięciu określa się mianem VBAC, czyli Vaginal Birth After Caesarean Section. Próba takiego porodu w terminologii medycznej to TOLAC (Trial of Labor After Cesarean).

Według specjalistów szanse na zakończony naturalnie poród drogami natury po jednym cięciu cesarskim wynoszą nawet 75 %. U kobiet, które oprócz cięcia cesarskiego przebyły w przeszłości poród drogami natury, prawdopodobieństwo VBAC wynosi nawet ponad 90%.

Cesarskie cięcie to jeden ze sposobów rozwiązania ciąży i poważna operacja, która polega na nacięciu powłok brzusznych oraz macicy rodzącej (następnie wydobywa się dziecko wraz z łożyskiem i zaszywa powłoki).

Choć rana na skórze ulega zabliźnieniu dosyć szybko, rany wewnętrzne goją się dłużej, nawet kilka miesięcy. Zabieg chirurgiczny wymaga więc rekonwalescencji oraz wiąże się z ryzykiem powikłań. Cesarka ma również wpływ na kolejne ciąże i porody.

To dlatego wykonuje się ją tylko wtedy, gdy istnieją ku temu wskazania. W Polsce niepraktykowane jest wykonywanie cięcia cesarskiego na życzenie pacjentki.

Cesarka może być zabiegiem planowanym lub nagłym, o którym lekarz decyduje już podczas porodu. Wskazania do cięcia można więc podzielić na elektywne (planowe), pilne oraz nagłe.

Wskazania do planowej cesarki to między innymi nieprawidłowe położenie dziecka, przewidywana duża masa noworodka, niewspółmierność porodowa, schorzenia kardiologiczne czy psychiatryczne matki, ciąża bliźniacza jednokosmówkowa.

Zdarzają się sytuacje, kiedy planowany poród siłami natury kończy się interwencją chirurgiczną. Powodem takiej decyzji jest zagrożenie życia matki lub dziecka, brak postępu porodu, zaburzenia tętna u dziecka, stan przedrzucawkowy u ciężarnej czy krwawienie z dróg rodnych.

Większość kobiet z cięciem cesarskim w wywiadzie może podjąć próbę porodu naturalnego w kolejnej ciąży. Jednak poród naturalny po CC nie zawsze jest możliwy.

Dzieje się tak, gdy cięcie cesarskie było planowe i wynikało ze wskazań medycznych, na przykład z powodu choroby przewlekłej matki (choroby układu krążenia, cukrzyca), problemów okulistycznych czy budowy anatomicznej (zbyt wąska miednica) bądź wskazań neurologicznych, ortopedycznych czy psychiatrycznych.

Z porodu VBAC nie może skorzystać również kobieta, u której stwierdzono wskazania do cesarskiego cięcia. Mowa o przedwczesnym odklejeniu łożyska, stanie przedrzucawkowym, bradykardii płodu lub ryzyku zgonu.

Podczas podejmowania decyzji o VBAC lekarze biorą pod uwagę takie czynniki jak:

• stan zdrowia matki,
• przebieg ciąży,
• waga płodu,
• ułożenie płodu w macicy (położenie poprzeczne lub miednicowe wyklucza poród naturalny),
• stan blizny po cc (ryzyko jej pęknięcia),
• odstęp między ciążami (zalecana przerwa to 1,5 roku),
• rodzaj cięcia przy poprzednim cesarskim cięciu.

Przeciwwskazania do VBAC to:

• stan po pęknięciu macicy,
• stan po zabiegu operacyjnym w obrębie macicy,
• stan po cięciu cesarskim klasycznym lub z niestandardowym nacięciem macicy,
• masa dziecka przekraczająca 4 kg.

Poród naturalny po CC – czy to bezpieczne?

Naturalny poród po cesarce wiąże się z pewnym ryzykiem, a największe zagrożenie stanowi możliwość pęknięcia macicy. Obecnie jednak podczas cesarki wykonuje się cięcie poprzeczne, w dolnym odcinku macicy, na granicy części aktywnej i nieaktywnej. Ponieważ każdy poród VBAC jest obarczony dużym ryzykiem, jest monitorowany przy pomocy kardiotokografii (KTG). Nadzoruje go lekarz i położna.