Pospolita jak rak, śmiertelna jak zawał. Objaw zauważysz na skórze

Sepsa, mimo ogromnych postępów współczesnej medycyny, wciąż stanowi istotny problem kliniczny. Zespół badawczy z Uniwersytetu w Lund w Szwecji odkrył, że występuje ona u pacjentów szpitalnych znacznie częściej, niż sądzono.

Wstępne badania w południowej Szwecji (Skåne) przeprowadzone zostały już w 2016 r. Wykazały wówczas, że częstość występowania sepsy to 750 na 100 000 dorosłych. Aktualne badania przeprowadzone w tym samym regionie dowodzą, że sepsa była przyczyną aż 4 proc. hospitalizacji, a 20 proc. pacjentów z sepsą zmarło w ciągu trzech miesięcy.

- Sepsa jest tak powszechna jak rak i ma podobne negatywne, długoterminowe skutki. Jest równie śmiertelna jak ostry zawał mięśnia sercowego. Wśród osób, które przeżyły sepsę, trzy czwarte doświadczyło równocześnie długotrwałych powikłań, takich jak zawały serca, problemy z nerkami i zaburzenia poznawcze - podsumował badacz Adam Linder z Uniwersytetu w Lund.

Współautorka badania, Lisa Mellhammar zwraca uwagę także na fakt, jak trudno jest znaleźć sposób, by określić dokładną liczbę przypadków sepsy: - Lekarze klasyfikują pacjentów za pomocą kodów diagnostycznych. Ponieważ posocznica jest diagnozą wtórną, wynikającą z infekcji, jest znacznie niedodiagnozowana, gdyż kod diagnostyczny często narzuca choroba pierwotna".

Autorzy szwedzkiego badania są zdania, że sepsę należy postrzegać jako epidemię. Zwracają uwagę także na to, jak ważne jest zwiększanie świadomości na jej temat.

European Sepsis Alliance zleciło naukowcom ocenić powszechność występowania sepsy w pozostałych częściach Europy. Już teraz lekarze oceniają, że nic nie wskazuje na to, że liczba przypadków posocznicy w innych państwach Europy będzie niższa niż w Szwecji.

Posocznica jest stanem wtórnym i może być konsekwencją prawie każdej infekcji. Choć większość jej przypadków jest spowodowana infekcjami bakteryjnymi, to jednak do jej rozwoju może też dojść na podłożu wirusowym.

Objawy sepsy mogą być zróżnicowane, a w początkowej fazie mało charakterystyczne. Jednak szczególną uwagę powinny zwrócić:

• wysypka nieznikająca pod naciskiem,
• pogorszenie kontaktu z otoczeniem, dezorientacja, niewyraźna mowa,
• szybkie tętno lub słaby puls,
• dreszcze, uczucie zimna,
• gorączka, spocona skóra,
• blada, niebiesko-szara skóra,
• duszność,
• silny ból i bardzo złe samopoczucie,
• nadmierna senność, nietypowy płacz, głośny lub szybki oddech (u niemowląt).

Jeżeli zauważysze te objawy, koniecznie skonsultuj się z lekarzem.

Katarzyna Kurek, dziennikarka Wirtualnej Polski

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl