Praca a nerwica

Najczęstsze przyczyny powstawania nerwic wiążą się z konflikami wewnętrznmi i nierozwiązanymi problemami człowieka. Dużą rolę w ich powstawaniu odgrywają również czynniki zewnętrzne oraz cechy osobowości. U osób chorych na nerwicę występują trudności w adaptowaniu się do nowych warunków i wykonywaniu znanych czynności. Towarzyszący zaburzeniom lęk wpływa na wszystkie dziedziny życia chorego. W zależności od rodzaju schorzenia, trudne emocje i specyficzne reakcje mogą w różnym stopniu powodować wycofanie się z aktywnego życia. Zaburzenia lękowe degradują życie człowieka i powodują, że starając się unikać „niebezpieczeństw”, wycofuje się z życia społecznego, budując swój bezpieczny świat. Zalęknienie staje się przyczyną osłabienia więzi z otoczeniem oraz narastające trudności w kontaktach zawodowych.

Dla wielu osób cierpiących na nerwicę wykonywanie swojej dotychczasowej pracy staje się dużym problemem. W zależności od rodzaju stwierdzonego zaburzenia lekowego, chory może mieć trudności w sprawnym funkcjonowaniu. Pojawiające się napady lęku, odizolowanie się od zewnętrznego świata, lęk przed kontaktem z innymi osobami, czy natrętne czynności i myśli stają się poważnym utrudnieniem w pracy.

W niektórych przypadkach nasilenie choroby jest tak duże, że chory nie jest w stanie samodzielnie funkcjonować i wymaga hospitalizacji. Pobyt w szpitalu oraz okres rekonwalescencji nie pozwalają mu na wykonywanie dotychczasowej pracy. Dla chorych na nerwicę utrudniony może być również powrót na wcześniejsze stanowisko po leczeniu. Niejednokrotnie to problemy w pracy mogą wywoływać lęk i rozwój choroby, przez co powrót na dotychczasowe stanowisko może wywoływać u chorego wewnętrzny sprzeciw.

Utrudnienia w pracy spotykają także osoby, które cierpią na zespół lęku napadowego. Ataki paniki mogą przytrafić się w każdym miejscu i czasie. Nieleczone nasilają się i dezorganizują życie chorego. Coraz częstsze występowanie ataków wpływa na pogarszanie się sytuacji w pracy i może prowadzić do rozwoju „lęku przed lękiem”. Jest to odczuwanie lęku przed tym, że może nastąpić napad paniki. Miejsce pracy w takim przypadku może wiązać się choremu z poczuciem osamotnienia (myślenie: „nikt mi nie pomoże, kiedy będę tego potrzebować”) oraz wywoływać lęk przed kolejnym atakiem. W efekcie chory może stosować strategię unikania pracy w celu zapewnienia sobie poczucia bezpieczeństwa. Takie postępowanie znacząco odbija się na jego życiu zawodowym i może prowadzić do zwolnienia.

Zaburzenia obsesyjno-kompulsywne mogą znacznie utrudniać wykonywanie zadań związanych z pracą zawodową. Pojawiające się natrętne myśli oraz czynności mogą być przyczyną spowolnienia pracy i oraz zmniejszenia efektywności samego pracownika. Osoby cierpiące na ten rodzaj zaburzeń lękowych działają według schematów oraz wypełniają swoje „rytuały”. Powoduje to obniżenie ich sprawności w miejscu pracy i utrudnia wykonywanie zleconych czynności. Podjęcie się leczenia przez osobę z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi wpływa na poprawę samopoczucia oraz jakość wykonywanej przez tego człowieka pracy.

Zaburzenia pod postacią fobii są bardzo powszechne. Wiele osób cierpi z powodu lęku przed określonymi sytuacjami, czynnościami czy rzeczami. Nasilający się w konkretnych sytuacjach lęk może prowadzić do trudności w codziennym życiu. Osoba, która cierpi na te zaburzenia lękowe stara się unikać wyzwalających atak sytuacji. Jeśli przyczyną rozwoju fobii są kontakty społeczne, taka osoba może wycofywać się z aktywnego życia. Odbija się to również na pracy, ponieważ skoncentrowanie myśli na unikaniu zagrożenia może prowadzić do zaniedbywania swoich obowiązków lub rezygnacji z pracy.

Nerwica powoduje zmiany w całym życiu osoby chorej. Staje się przyczyną wielu trudności i dezorganizuje życie chorego. Jest także istotną przyczyną problemów w pracy, a niejednokrotnie jej utraty. Osoby cierpiące na zaburzenia lękowe mają trudności w sprostaniu wymogom w pracy. Ich funkcjonowanie jest zmienione przez chorobę, co staje się widoczne w ich zachowaniu i reakcjach. Dlatego też tak istotne jest podjęcie się leczenia zaburzeń lękowych i motywacja do poprawy sytuacji. Podwyższenie samopoczucia i zapanowanie nad lękiem daje szansę na powrót do aktywnego życia społecznego i zawodowego.

Nerwica jest w pracy zawodowej poważnym probleme. Jednakże odpowiednio dobrane metody leczenia, zaangażowanie chorego i pomoc otoczenia pozwalają na poprawę życiowej sytuacji osoby chorej i powrót do sprawnego funkcjonowania we wszystkich sferach.

Źródła

1. Stres w pracy
2. Dudek D., Grabski B., Jaeschke R., Siwek M., Lęk w zaburzeniach psychicznych, Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, Kraków 2011, ISBN 978-83-86826-00-2.
3. Fajkowska M., Szymura B., LĘK – geneza, mechanizmy, funkcje, SCHOLAR, Warszawa 2009, ISBN 978-83-7383-343-2.
4. Kokoszka A., Zaburzenia nerwicowe. Postępowanie w praktyce ogólnolekarskiej, Medycyna Praktyczna, Kraków 2004, ISBN 83-7430-004-3.
5. Sidorowicz S., (red.), Psychiatria – praktyczny przewodnik kliniczny, Urban & Partner, Wrocław 2010, ISBN 978-83-7609-151-8.