Przezcewkowa elektroresekcja prostaty (TURP)

Przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego jest wykonywana, gdy u pacjenta występują:

• nawracające infekcje układu moczowego z towarzyszącym im zaleganiem moczu,
• duże uchyłki pęcherza moczowego z zaburzeniem opróżniania,
• poszerzenie górnych dróg moczowych,
• znaczne zaleganie moczu,
• nawracające zatrzymanie moczu,
• niewydolność nerek związana z łagodnym przerostem prostaty,
• tworzenie się kamieni w pęcherzu moczowym,
• nawracający krwiomocz,
• nietrzymanie moczu z powodu jego przewlekłej retencji.

Zabieg TURP nie powinien być przeprowadzany, gdy mają miejsce:

• aktywne zakażenie układu moczowego,
• zaburzenia krzepnięcia,
• przeciwwskazania do zastosowania znieczulenia,
• duży rozmiar prostaty (>80-100 ml objętości),
• rak prostaty.

Przezcewkowa elektroresekcja prostaty jest zwykle wykonywana w znieczuleniu podpajęczynówkowym. Pacjent zajmuje miejsce na fotelu ginekologicznym, przygotowane zostaje pole operacyjne i zaczyna się zabieg. W trakcie TURP wykorzystuje się resektoskop, czyli narzędzie endoskopowe, posiadające układ optyczny i pętlę elektryczną. Resektoskop pozwala na wycięcie tkanki przerośniętej prostaty przy kontroli wzroku (ekran monitora). Narzędzie zostaje wprowadzone przez cewkę moczową, nadmiar tkanki gruczołu krokowego zostaje wycięty i przeprowadza się koagulację krwawiących naczyń. Skrawki prostaty usunięte podczas zabiegu TURP usuwa się za pomocą specjalnej strzykawki lub wypłukuje przez płaszcz resektoskopu.

Materiał uzyskany w trakcie przezcewkowej elektroresekcji prostaty jest poddawany badaniu histopatologicznemu. Badanie to służy ocenie wyciętej tkanki. Wynik badania histopatologicznego po zabiegu TURP jest dostępny po 2-3 tygodniach w klinice, w której przeprowadzono zabieg. Pacjent powinien udać się z wynikiem badania na wizytę kontrolną w poradni urologicznej.

Przezcewkowa resekcja gruczołu krokowego to zabieg, który u pacjentów doświadczających BPH i zwężenia cewki moczowej pozwala na przeprowadzenie jednoczesnej uretrotomii (rozcięcia zwężenia cewki). Natomiast przy współistnieniu łagodnego przerostu prostaty oraz kamicy pęcherza moczowego podczas TURP możliwe jest kruszenie złogów niewielkich rozmiarów, znajdujących się w pęcherzu. Gdy skrawki z pęcherza zostaną wypłukane, a krwawienie jest opanowane, urolog umieszcza cewnik Foleya w pęcherzu. Cewnik pozwala na opróżnianie się pęcherza z pozostałości pooperacyjnych oraz skrzepów. Gdy uzyskany mocz jest klarowny (zwykle po 48 godzinach), cewnik zostaje usunięty. Jeżeli pacjent samodzielnie i bez znacznych dolegliwości oddaje mocz, można wypisać go do domu. Zaleca się, by przez pierwsze 6 tygodni po zabiegu pacjent unikał intensywnej aktywności ruchowej i prowadził oszczędzający tryb życia.

Zabieg wiąże się z ryzykiem powikłań okołooperacyjnych. Może dojść do:

• zapalenia najądrzy,
• pooperacyjnego zakażenia dróg moczowych,
• uszkodzenia pęcherza moczowego i/lub moczowodów, które wymaga naprawy chirurgicznej,
• krwawienia podczas zabiegu, które wymaga leczenia (nawet transfuzji),
• wchłonięcia się płynu płuczącego (tzw. zespół TUR).

W następstwie TURP może również pojawić się:

• bliznowate zwężenie szyi pęcherza moczowego lub zwężenie cewki moczowej,
• wysiłkowe nietrzymanie moczu,
• przejściowe lub długotrwałe zaburzenia erekcji,
• ejakulacja wsteczna (cofanie się nasienia w trakcie wytrysku do pęcherza moczowego, na skutek uszkodzenia zwieracza wewnętrznego cewki moczowej) – występuje niemal zawsze,
• krwawienie z loży po gruczolaku po TURP.

Do przezcewkowej elektroresekcji gruczołu krokowego pacjenci są kwalifikowani na podstawie rozmiaru prostaty. Wielkość gruczołu krokowego jest obliczana w trakcie badania USG. Jeśli objętość prostaty przekracza 80 ml, pacjent powinien zostać zakwalifikowany do zabiegu „otwartego”, graniczna wartość rozmiaru jest jednak uzależniona od wprawy lekarza przeprowadzającego operację.