Rak stercza

Predyspozycje organizmu do zachorowania na ten rodzaj raka bywają dziedziczne. Jeśli krewny pierwszego stopnia chorował na ten rodzaj raka, dana osoba jest dwa razy bardziej narażona na raka prostaty niż ci, u których w rodzinie on nie występował. Jeśli rak ma podłoże dziedziczne, może pojawić się nawet przed 55. rokiem życia.

Uważa się, że dieta także wpływa na ryzyko choroby. Szczególnie negatywnie na zdrowie, zwiększając ryzyko powstania raka prostaty, działają nasycone tłuszcze (czyli tłuszcze zwierzęce) i cholesterol. Mała ilość selenu, witamin D i E w diecie to kolejne czynniki dietetyczne, które zwiększają ryzyko pojawienia się raka prostaty u mężczyzny. Zdrowa, niskotłuszczowa dieta wpływa korzystnie na zdrowie, nawet jeśli choroba nowotworowa już się pojawiła.

Rak stercza jest rakiem hormonozależnym, uzależnionym od poziomu testosteronu w organizmie mężczyzny. Jego wielkość łączy się bezpośrednio z poziomem tego hormonu w organizmie.

Rak prostaty może nie mieć żadnych objawów przez lata, może być bezobjawowy także do momentu pojawienia się nacieków i przerzutów. Kiedy objawy się pojawią, nie odbiegają od tych zauważanych przy łagodnym rozroście gruczołu krokowego. Objawy łagodnego rozrostu prostaty oraz raka prostaty to:

• częste oddawanie moczu,
• trudności w oddawaniu moczu,
• słaby strumień moczu,
• nagłe uczucie parcia na mocz.

Nacieki raka prostaty to głównie pęcherzyki nasienne, moczowody oraz tkanki i kości w obrębie miednicy małej. Przerzuty mogą obejmować kości miednicy, mostka, żeber, ud oraz węzły chłonne.

Ze względu na niecharakterystyczne dla raka objawy lub ich brak, bardzo ważne są badania profilaktyczne, które powinny być przeprowadzane regularnie po 50. roku życia, a w grupie obarczonej ryzykiem nawet wcześniej. W większości przypadków już badanie per rectum pozwala stwierdzić zmiany patologiczne. Oprócz tego, badania obejmują także oznaczanie antygenu PSA, którego wartość powyżej 4 ng/l po 65. roku życia i powyżej 2 ng/l przed 65. rokiem życia sugeruje raka. Pewność daje transrektalna ultrasonografia z biopsją gruczołu krokowego. Pobraną próbkę tkanki gruczołu ocenia się pod względem zróżnicowania komórek. Dodatkowo stosuje się badania takie jak tomografia komputerowa, PET (pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa), limfadenectomia zaotrzewna i spektroskopia NMR.

Rak prostaty wymaga usunięcia gruczołu krokowego wraz z pęcherzykami nasiennymi (to tzw. prostatektomia radykalna). W bardziej zaawansowanych przypadkach stosuje się równocześnie radioterapię. Leczenie paliatywne, czyli nieprzedłużające okresu przeżywalności, ale ułatwiające funkcjonowanie to leki hormonalne.