Reumatyzm palindromiczny

Choroby reumatyczne dotykają 1 proc. populacji ludzi, częściej kobiet niż mężczyzn. Najwięcej zachorowań na typową chorobę reumatyczną, tj. reumatoidalne zapalenie stawów, występuje u osób po 40. i 50. roku życia. Natomiast na reumatyzm palindromiczny zapada tyle samo kobiet, co mężczyzn, a choroba dotyka osób między 20. a 50. rokiem życia.

Przyczyny wystąpienia choroby nie są jak na razie znane. Wiadomo jednak, że jest to choroba autoimmunologiczna, więc podejrzewa się wpływ genetycznych predyspozycji na jej rozwój . Podejrzewa się, że jest to niewykształcone reumatoidalne zapalenie stawów. Nie wyklucza się także możliwości wywołania choroby przez bakterie czy wirusy. Choroba ta jednak nie jest zakaźna. Niektórzy naukowcy uważają, że u osób z pewnym genem, zaburzenia hormonalne mogą wywołać rozwój reumatyzmu palindromicznego.

Objawy obejmują najczęściej jeden staw, ale czasami także kika stawów jednocześnie. Zapalenie stawów może trwać kilka godzin lub ciągnąć się kilka dni. Jest to choroba, która może mieć etapy remisji. Objawy mogą pojawiać się nagle, po czym znikają i znów ujawniają się za kilka dni lub kilka miesięcy. Częstotliwość występowania objawów jest różna u różnych chorych. Chociaż reumatyzm palindromiczny może występować w przeciągu kilku lat, to jednak nie powoduje on trwałych uszkodzeń stawów. Zapalenie może obejmować także tkanki okołostawowe, co charakteryzuje się ich obrzękiem. Niekiedy występują także guzki podskórne. W trakcie przebiegu choroby mogą wystąpić także: gorączka, ból stawów, ich obrzęk oraz sztywność.

Nie istnieje badanie, które pozwalałoby na diagnozę choroby. Rozpoznanie reumatyzmu palindromicznego następuje po analizie objawów i historii choroby. W badaniu krwi można wykryć podwyższone OB oraz obecność białek ostrej fazy CRP. Wskazują one jednak tylko na toczący się stan zapalny w organizmie, nie mówią niestety o jego przyczynie.

Ważne jest, jeżeli chory zauważy objawy, jak zaczerwienienie, ból stawu, obrzęk stawu lub stawów, przemijające i nawracające co kilka dni, aby prowadził zapiski (specjalny dziennik), kiedy pojawiły się objawy, jakie one były, kiedy ustąpiły i kiedy pojawiły się znowu. Ułatwi to na pewno diagnozę lekarzowi.

Warto pamiętać, że u badanego może wystąpić więcej chorób autoimmunologicznych jednocześnie. Leczenie opiera się jedynie na zwalczaniu objawów, ze względu na brak wyjaśnionej przyczyny choroby. Stosowane są leki przeciwbólowe i przeciwzapalne. Niekiedy stosowane są także glikokortykosteroidy, niektóre antybiotyki oraz metotreksat. Czasami lekarze zapisują nowsze leki, jak adalimumab, infliximab. Są to przeciwciała monoklonalne.

Artykuł sponsorowany przez GlaxoSmithKline

Źródła

1. Leczenie reumatoidalnego zapalenia stawów
2. Czech A., Tatoń J. Diagnostyka internistyczna, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005, ISBN 83-200-3156-7
3. Szczeklik A. (red.), Choroby wewnętrzne, Medycyna Praktyczna, Kraków 2011, ISBN 978-83-7430-289-0
4. Puszczewicz M. Wielka interna - reumatologia, Medical Tribune Polska, Warszawa 2010, ISBN 978-83-62597-06-2