Rezonans magnetyczny szyi – wskazania, przygotowanie, cena

Rezonans magnetyczny szyi (RM albo MRI, od ang. Magnetic Resonance Imaging) to badanie obrazowe wykorzystujące fale radiowe i silne pole magnetyczne. Uwidacznia zarówno struktury naczyniowe, jak i tkanki miękkie zlokalizowane pomiędzy szczytem płuc a podstawą czaszki. Sprawdza się w ocenie ślinianek, tarczycy, krtani, dolnej części gardła i przestrzeni przygardłowej oraz górnego odcinka przełyku. Struktury kostne znacznie lepiej widać podczas tomografii komputerowej.

Odmianę badania rezonansu magnetycznego szyi stanowi angio-rezonans magnetyczny, który wykorzystuje się do obrazowania zmian miażdżycowych w tętnicach szyjnych.

Rezonans magnetyczny szyi znajduje zastosowanie w diagnostyce schorzeń takich jak:

• choroby tarczycy,
• tętniaki i zmiany miażdżycowe,
• nowotwory łagodne i złośliwe (np. nowotwór krtani czy ślinianek), tak ogniska pierwotne, jak i wznowy oraz przerzuty, naciekanie na struktury sąsiadujące,
• choroby autoimmunologiczne, np. zespół Sjögrena,
• przepukliny krążków międzykręgowych,
• inne nieprawidłowości w tkankach miękkich,
• kontrola przedoperacyjna i pooperacyjna, planowanie zabiegów chirurgicznych w obrębie szyi,
• niepokojące dolegliwości, takie jak: silny ból i długotrwałe pieczenia gardła, kaszel, chrypka, nawracające infekcje górnych i dolnych dróg oddechowych, zaburzenia połykania.

Najczęściej rezonans szyi stanowi uzupełnienie tomografii lub USG, która ilustruje tkanki miękkie z mniejszą niż RM dokładnością.

Rezonans magnetyczny szyi odbywa się w pracowni MRI. Pacjent kładzie się na stole aparatu, który jest wsuwany do kanału. W trakcie badania należy pozostać w bezruchu. Badanie trwa od 30 do 60 minut.

Diagnostyka niektórych schorzeń metodą rezonansu magnetycznego wymaga podania środka kontrastowego , czyli kontrastu. To substancja, która poprawia widoczność obrazowanych struktur. Podaje się ją dożylnie, przez założony wenflon.

Nie ma zasady, która nakazywałaby podawanie kontrastu w każdym badaniu RM. Zależy to głównie od schorzenia, które ma być oceniane w badaniu rezonansu magnetycznego. Ponieważ najczęściej rezonans magnetyczny szyi wykonuje się z zastosowaniem środków kontrastowych, na badanie należy przyjść na czczo. Maksimum 7 dni przed terminem badania należy wykonać badanie poziomu kreatyniny we krwi.

Ważne jest, by ubrania były pozbawione metalowych elementów, takich jak sprzączki, suwaki czy metaliczne nadruki. Ma to związek z obecnością silnego pola magnetycznego. Przed wejściem do gabinetu trzeba też zostawić klucze, biżuterię, telefon, zegarek, karty płatnicze czy wyjmowane protezy.

Do rezonansu szyi bez kontrastu nie trzeba się specjalnie przygotowywać. Wystarczy przynieść ze sobą wyniki badań i założyć wygodną odzież.

Przeprowadzenie rezonansu szyi, ale i innych części ciała, jest niewskazane w przypadku posiadania w ciele różnych urządzeń, takich jak neurostymulator, rozrusznik serca, pompa insulinowa, implant ślimakowy, sztuczna zastawka, implant ortopedyczny (śruby, stabilizatory, płytki, endoprotezy) czy implant stomatologiczny.

Przeciwwskazaniem jest również antykoncepcyjna wkładka wewnątrzmaciczna, obecne w ciele odłamki pocisków, śrut, opiłki żelaza oraz tatuaże wykonane przy użyciu metalicznych barwników.

Inne względne przeciwwskazania do MRI to I trymestr ciąży, klaustrofobia (lęk przed ograniczonymi przestrzeniami) czy niemożność utrzymania ciała w bezruchu. Na badanie należy zgłosić się bez makijażu (składniki kosmetyków mogą fałszować uzyskane obrazy).

Rezonans magnetyczny szyi to procedura dość kosztowna, czasochłonna i stosunkowo słabo dostępna. Ceny badania RM wahają się od około 500 zł do nawet 1000 zł. Podanie substancji cieniującej podnosi koszt MRI szyi zwykle o 100-200 zł.

Można je również wykonać bezpłatnie, w ramach refundacji NFZ. Konieczne jest tylko skierowanie od specjalisty. Rezonans wykonywany prywatnie nie wymaga skierowania (w przeciwieństwie do RTG czy tomografii, które wykorzystują szkodliwe promieniowanie rentgenowskie).