Rumień alergiczny – przyczyny, objawy, sposoby leczenia

Rumień alergiczny to miejscowe zaczerwienienie skóry, najczęściej przypominające plamy. Może przybierać różnorodne kształty i zajmować różną powierzchnię ciała. Źródłem powstawania zmian jest rozszerzenie naczyń krwionośnych położonych w powierzchownych warstwach skóry. Zmianom rumieniowym mogą towarzyszyć także inne objawy, takie jak pieczenie, czy swędzenie.

Rumień alergiczny jest odpowiedzią organizmu na kontakt z określonym czynnikiem uczulającym. Związany jest z nadmiernym wydzieleniem histaminy. Może pojawiać się u osób w każdym wieku, występuje zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.

Od czego może być rumień alergiczny? Zmiany rumieniowe spowodowane są w tym przypadku ekspozycją skóry na czynniki drażniące, np. takie jak pyłki roślin, alergeny pokarmowe, konserwanty i inne substancje chemiczne, metale.

Zmiany skórne mogą pojawić się też po ukąszeniu owadów, czy pajęczaków (rumień alergiczny po komarze, alergiczny rumień po kleszczu). Wówczas reakcja alergiczna pojawia się w krótkim czasie od ukłucia, zlokalizowana jest w pobliżu miejsca ugryzienia.

Jak odróżnić rumień wędrujący od reakcji alergicznej?

Odczyn alergiczny po ugryzieniu kleszcza nie jest tym samym, co rumień wędrujący. Rumień alergiczny jest reakcją na alergeny zawarte w ślinie kleszcza. Pojawia się zaraz po ugryzieniu, ale też stosunkowo szybko znika.

Rumień wędrujący, który jest objawem wczesnego stadium boreliozy, pojawia się 3-30 dni po ugryzieniu. W odróżnieniu od reakcji alergicznej ma on kolisty kształt i centralne przejaśnienie. Często porównywany jest przez to do okrągłej tarczy strzelniczej. Co więcej, tego typu reakcja utrzymuje się na skórze kilka, a nawet kilkanaście tygodni.

Jak wygląda rumień alergiczny? Zmiany pojawiające się na skórze mogą przybierać różną postać, ale i lokalizację. Obserwuje się rumień alergiczny na twarzy, kończynach czy tułowiu. Czasem może pojawić się też nieco wyższa temperatura w miejscu występowania zmian skórnych. Tak jeszcze może objawiać się rumień alergiczny:

• czerwone plamy,
• miejscowe zaczerwienienie,
• dyskomfort w miejscu zmian,
• wrażenie napiętej skóry.

Zmiany skórne mogą mieć zróżnicowane natężenie (od łagodnego zaczerwienienia, po intensywne plamy). Podobnie jak w przypadku pokrzywki, rumień alergiczny może powodować też silne swędzenie i pieczenie w zmienionym chorobowo miejscu.

Niekiedy zmiany rumieniowe ustępują samoistnie (np. po ukąszeniu owada), w innych przypadkach konieczny jest kontakt z lekarzem. Zwykle specjalista przeprowadza najpierw szczegółowy wywiad z pacjentem, który pozwala poznać potencjalne przyczyny wywołujące rumień alergiczny. Lekarz w celu potwierdzenia rozpoznania może zlecić wykonanie testu płatkowego.

Postępowanie lecznicze zależy od przyczyny problemu. Często rumień alergiczny leczy się objawowo. Lekarz może zdecydować także o włączeniu do terapii glikokortykosteroidów. Ważna jest też odpowiednia pielęgnacja skóry oraz unikanie ekspozycji na czynniki drażniące.