Histamina - charakterystyka, alergia, leki przeciwhistaminowe stosowane w alergiach

Histamina to organiczny związek chemiczny. Jest przechowywana w komórkach tłuszczowych pod nieaktywną postacią. Uwolniona histamina silnie wpływa na ludzki organizm. Może powodować wstrząs anafilaktyczny, astmę, uciążliwy katar sienny oraz pokrzywkę. Histamina wywołuje rozwój zapalenia alergicznego. Dlatego w leczeniu alergii pomocne są leki przeciwhistaminowe. Histamina wpływa niepokojąco na:

• sekrecję i perystaltykę przewodu pokarmowego,
• ciśnienie krwi – powoduje rozkurczanie naczynek krwionośnych,
• wzrost przepuszczalności naczyń krwionośnych – powoduje obrzęki i bąble, a także pokrzywkę,
• zwiększenie wydzielania śluzu,
• skurcz drzewa oskrzelowego.

Histamina jest czynnikiem wywołującym zapalenie alergiczne. Pomaga w wydzielaniu cytokin, białek i peptyd powodujących reakcje alergiczne. Cytokiny są tworzone przez komórki układu odpornościowego. Histamina powoduje nadmierne uwalnianie cytokin, które kontrolują przebieg procesów zapalnych.

Receptor histaminowy H1 – najczęściej stosowany lek. Z receptorem H1 współdziałają receptory H2 i H3. One wszystkie zaliczane są do grupy receptorów błonowych i sprzęgają się z białkiem G. Kiedy pobudzenie przez receptor H1 jest zbyt duże, występują następujące objawy:

• zwiększone stężenie cGMP,
• skurcz mięśni gładkich (żołądka, oskrzeli, jelit),
• zwiększona przepuszczalność naczyń (występuje obrzęk),
• świąd,
• synteza prostaglandyn.

• Alergia a odporność
• Alergia na pleśń
• Jak leczyć pokrzywkę?

Histamina może być spożywana w pokarmach. Nie ulega wówczas procesowi obróbki termicznej. W przewodzie pokarmowym zostaje obniżona jej toksyczność. Dzieje się tak dzięki diamino-oksydazie zawartej w przewodzie. Kiedy diamino-oksydaza nie wystarczająco spełnia swoja rolę, wówczas histamina może być toksyczna.

Najpopularniejszymi środkami farmakologicznymi o działaniu przeciwhistaminowym są: Adablix, Amertil, Hitaxa czy Telfexo.