Siemię lniane a uchyłki jelita grubego - czy jest dozwolone?

Siemię lniane a uchyłki jelita grubego to kwestia, którą warto rozważyć zarówno z powodu zalecanych środków ostrożności przy tego typu schorzeniu, jak i korzyści wynikających z włączenia do diety nasion lnu.

Spożywanie siemienia lnianego ma działanie ochronne na układ krążenia, korzystnie wpływa na redukcję masy ciała (co jest ważne dla otyłych pacjentów z uchyłkami jelita grubego), a i ma działanie przeciwzapalne. Co więcej, ma potencjał przeciwnowotworowy, co oznacza, że chroni przed rozwojem niektórych rodzajów nowotworowych.

Siemię lniane pomaga w chorobach układu pokarmowego, łagodząc i niwelując wiele nieprzyjemnych dolegliwości. Może także prowadzić do obniżenia stężenia cholesterolu LDL, cholesterolu całkowitego i triglicerydów we krwi. Wspiera również redukcję poziomu cukru we krwi, co jest istotne zwłaszcza w przypadku osób zmagających się z cukrzycą typu 2. Nasiona lnu działają też ochronnie na wątrobę, ponieważ zapobiegają jej stłuszczeniu i obniża stężenie enzymów wątrobowych we krwi.

Nasiona lnu zwyczajnego to także jedno z najlepszych źródeł kwasów omega-3 i błonnika pokarmowego, który składa się z dwóch frakcji: nierozpuszczalnej, której przedstawicielami są ligniny, hemiceluloza i celuloza oraz rozpuszczalnej, którą stanowią gumy śluzowe. Włókno roślinne stanowi nawet 25% masy nasion lnu. Tym samym łyżka siemienia lnianego dostarcza około 2,5 g błonnika.

Choroba uchyłkowa jelita grubego wiąże się obecność woreczkowatych wypukłości przewodu pokarmowego, nazywanych inaczej uchyłkami. Te mogą występować w ścianach na różnych odcinkach jelita cienkiego lub grubego, jednak najczęściej są zlokalizowane w okrężnicy (esicy).

U większości osób uchyłkowatość jelita grubego jest bezobjawowa. Może także wiązać się z:

• bólami brzucha,
• krwawieniem z przewodu pokarmowego,
• ostrym lub przewlekłym zapaleniem,
• powstawaniem ropni,
• tworzeniem się przetok.

W skrajnych sytuacjach choroba może skutkować niedrożnością jelit lub ich perforacją. To dlatego w przypadku uchyłków jelita nie należy konsumować niektórych pokarmów, w tym tych, które mają postać drobnych pestek (jak np. siemię lniane, które nie jest mielone).

Uchyłki jelita grubego to stan wymagający odpowiedniego odżywiania. Wiele zależy od tego, czy uchyłkowatość jest bezobjawowa, czy nie, ponieważ doszło do zapalenia uchyłków. Oznacza to, że rodzaj diety w uchyłkach jelita grubego zależy od postaci choroby.

W przypadku przebiegu bezobjawowego i braku powikłań zaleca się stosowanie diety o diety bogatoresztkowej, to jest zawierającej produkty o wysokiej zawartości błonnika pokarmowego. Jego najlepszym źródłem jest:

• pieczywo razowe i żytnie, otręby i płatki owsiane,
• surowe warzywa i owoce, nasiona roślin strączkowych (np. groch, fasola, soczewica, ciecierzyca),
• ryż brązowy, gruboziarniste kaszy (np. jęczmienna, gryczana, pęczak), makaron razowy.
• pestki dyni, nasiona chia, orzechy (np. pistacje, migdały, orzechy laskowe, orzechy włoskie). Jednym z ważniejszych produktów stosowanych w tym schorzeniu jest siemię lniane.

Trzeba także zadbać o odpowiednią podaż płynów, najlepiej około 2,5 litra dziennie. Dieta osób, u których w przebiegu uchyłkowatości jelit pojawiły się stany zapalne i powikłania, muszą stosować zasady diety niskobłonnikowej, która bazuje na produktach lekkostrawnych.

Siemię lniane a uchyłki jelita grubego – jak je jeść?

Pacjenci ze stwierdzonymi uchyłkami jelita grubego nie mogą spożywać siemienia lnianego w postaci nasion. Jedyną bezpieczną formą jest len mielony, tak zwany kisiel czy galaretka. Kisiel lniany najlepiej spożywać 1-2 razy dziennie.

Aby zrobić kisiel z siemienia lnianego, wystarczy łyżkę mielonego siemienia lnianego zalać połową szklanki wody: ciepłej lub wrzącej. Po przestudzeniu kisiel jest gotowy. Można także wykorzystać rozgniecione ziarna. Innym sposobem jest wsypanie nasion do garnka, zalanie ich wodą i gotowanie na małym ogniu przez kilkanaście minut.