Stoperan – skład i działanie, wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie, skutki uboczneStoperan – skład i działanie, wskazania, przeciwwskazania, dawkowanie, skutki uboczne

Substancja czynna Stoperanu to loperamid. Działanie leku Stoperan odczuwane jest po około godzinie od jego przyjęcia. Stoperan hamuje nasilone ruchy jelit, dzięki czemu konieczność wypróżnienia jest znacznie ograniczona. Działanie Stoperanu polega też na zwiększeniu wchłaniania wody.

To z kolei powoduje, że organizm jest chroniony przed odwodnieniem. Stoperan to lek, który nie wykazuje niepożądanych działań na żołądek. Nie ma też negatywnego wpływu na florę jelitową.

Główne wskazanie do przyjmowania Stoperanu to łagodzenie objawów biegunek. Ponadto Stoperan jest też lekiem stosowanym w leczeniu przewlekłych biegunek, które towarzyszą chorobom zapalnym jelit, zespołowi jelita drażliwego oraz zaburzeniom pracy przewodu pokarmowego. Można go też zażywać, gdy pojawiły się objawy biegunki stresowej czy biegunki występującej przy cukrzycy.

Przeciwwskazania do przyjmowania leku Stoperan są następujące:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancje pomocnicze preparatu,
• Niedrożność jelit,
• Wrzodziejące zapalenie jelita grubego
• Rzekomobłoniaste zapalenie jelit,
• Czerwonka występująca z gorączką i krwią w kale,
• Krwotoczne zapalenie jelita grubego.

Stoperanu nie mogą przyjmować dzieci, które nie ukończyły 6. roku życia.

Dawkowanie Stoperanu zależy od dwóch czynników. Pierwszym jest wiek pacjenta, drugim czas trwania i charakter biegunki. Dokładne dawki dla dorosłych i dzieci opisane są w ulotce, z którą należy koniecznie zapoznać się przed przyjęciem leku. Należy też pamiętać o tym, by nie przekraczać zalecanych dawek.

Pierwsza dawka Stoperanu składa się zazwyczaj z dwóch kapsułek. Lek przeznaczony jest do przyjmowania doustnego – kapsułki najlepiej jest połknąć w całości i popić niewielką ilością wody. Jeśli jest to konieczne, można zawartość kapsułki wsypać do wody i wypić.

Dawkowanie Stoepranu w leczeniu objawów biegunek o nasilonym i ostrym charakterze: pacjenci po 12. roku życia najpierw powinni przyjąć 4 mg leku, a nastepnie2 mg po każdej biegunce. Maksymalna dzienna dawka Stoperanu to 16 mg. Dzieci w wieku 6-12 lat powinny przyjmować 2 mg leku po każdej biegunce (maksymalnie 6 mg na dobę).

• Biegunka w ciąży – przyczyny, leczenie
• Biegunka rotawirusowa
• Biegunka u niemowlaka - występowanie, objawy, rozpoznanie, leczenie, biegunka rotawirusowa

Istnieje szereg działań niepożądanych, które mogą wystąpić po przyjęciu Stoperanu. Są to miedzy innymi: nadmierna senność i uczucie zmęczenia, wzdęcia, zawroty głowy, ból brzucha, nudności i wymioty.

Inne skutki uboczne przyjmowania Stoperanu to: wysypka na ciele, świąd skóry, obrzęk naczynioruchowy, suchość w ustach.

Mogą wystąpić też reakcje anafilaktyczne. Jak widać niektóre ze skutków ubocznych są takie jak objawy biegunek, z tego powodu niekiedy trudne jest do odróżnienia czy dany objaw sygnalizuje biegunkę czy któryś ze skutków ubocznych.