analiza wynikow badan krwi

Eozynofilia to stan cechujący się zwiększoną ilością granulocytów kwasochłonnych, czyli eozynofili we krwi. Mówi się o niej, gdy ich liczba jest zbyt wysoka w stosunku do normy. Przyczyną takiego stanu mogą być choroby alergiczne, pasożytnicze, autoimmunizacyjne, nowotworowe, jak również stany zapalne dróg oddechowych. Jakie są objawy eozynofilii? Jak ją diagnozować i leczyć?

Lipemia to termin odnoszący się do zaburzenia stężenia lipoprotein we krwi. Pod uwagę bierze się głównie chylomikrony i VLDL - lipoproteiny o bardzo niskiej gęstości.

Kwas beta hydroksymasłowy to związek chemiczny, który należy do ciał ketonowych. Powinien być nieobecny w moczu, a norma stężenia we krwi wynosi mniej niż 0,22 mmol/l/. Przekroczenie prawidłowego zakresu powinno być omówione z lekarzem w celu dalszej diagnostyki. Co warto wiedzieć o kwasie beta hydroksymasłowym?

Próby wątrobowe są badaniem krwi, na podstawie którego możemy określić stan i funkcjonowanie narządu. Są regularnie wykonywane szczególnie przez osoby nadużywające alkohol i stosujące niezdrową dietę. Co to jest GGTP? Jakie są wskazania do wykonania badania i jak się do niego przygotować? Jaki jest zakres prawidłowego stężenia GGTP u mężczyzn i kobiet? Co można oznaczać podwyższone GGTP i jak wygląda postępowanie w przypadku przekroczenia normy?

Grupa krwi, jaką się posiada, może naprawdę wiele powiedzieć o zdrowiu człowieka. Wielu specjalistów sądzi, że oprócz genetyki, diety i stylu życia, to właśnie grupa krwi może być również związana lub też odpowiedzialna za rozwój niektórych chorób. Wyróżnia się cztery podstawowe grupy krwi: A, B, AB i 0. Grupa krwi AB jest najrzadziej występującą na świecie, natomiast grupa 0 - najczęściej. Oto 5 dolegliwości, które mogą mieć związek z posiadaniem określonej grupy krwi. Zobacz także: Badania nie pozostawiają złudzeń. Zaburzenia potencji jednym z pierwszych objawów cukrzycy

Choroba von Willebranda należy do wrodzonych skaz krwotocznych.Rozpoznaje się ją wykonując badanie na obecność czynnika von Willebranda. Daje ona o sobie znać już we wczesnym dzieciństwie, przejawiając się skłonnością do krwawień samoistnych lub po urazach (operacja, uderzenie itp.). Występuje u obu płci (w przeciwieństwie do hemofilii, na którą chorują tylko chłopcy) i jest najczęstszą wrodzoną skazą krwotoczną – cierpi na nią ok. 1-2% populacji. Choroba została pierwszy raz opisana w 1926 roku u członków rodziny z Wysp Alandzkich.