epizod depresyjny

Doxepin Teva to lek przeciwdepresyjny o budowie trójpierścieniowej. Jego substancja czynna to doksepina. Wskazaniem do jego stosowania są stany depresyjne z lękiem i niepokojem w przebiegu psychozy, depresja i stany lękowe w przebiegu chorób somatycznych i organicznych, zespoły depresyjno-lękowe w przebiegu choroby alkoholowej oraz zaburzenia nerwicowe przebiegające z objawami depresji i lęków.

Obniżony nastrój uznaje się, obok spowolnienia ruchowego i redukcji tempa myślenia, za jeden z głównych objawów depresji, choć nie zawsze musi się on wiązać z chorobą. Stopień spadku samopoczucia decyduje o rozpoznaniu epizodu depresyjnego – łagodnego, umiarkowanego bądź ciężkiego. Każdy z nas doświadcza tzw. „dołków psychicznych”, np. na skutek porażki czy ciężkich przeżyć. Kiedy apatię i zły nastrój można uznać za przejaw gorszego samopoczucia, a kiedy brak radości życia jest już zwiastunem zaburzeń afektywnych w postaci depresji? Gdzie przebiega ta cienka granica?

Samobójstwo jest najpoważniejszym powikłaniem depresji. Jednak z badań wynika, że większość osób z depresją, które próbowały popełnić lub popełniły samobójstwo, nie było leczonych farmakologicznie i nie korzystało z pomocy psychologicznej. W Polsce liczba samobójstw sięga kilku tysięcy rocznie. W ostatnich latach obserwuje się rosnącą ich liczbę wśród młodzieży, choć ciągle najwyższy wskaźnik samobójstw jest wśród osób, które przekroczyły 45. rok życia.

Depresja u mężczyzn to istotny problem zdrowotny. Choroba wpływa negatywnie na emocjonalny, fizyczny i społeczny dobrostan, dlatego też wymaga szybkiego rozpoznania i leczenia. Niestety męska depresja wciąż często pozostaje niezdiagnozowana, gdyż zdarza się, że panowie niechętnie się do niej przyznają i bagatelizują ją. Jak objawia się depresja u mężczyzn?

Depresja postrzegana jest w społeczeństwie jako wstydliwa przypadłość. Znanych jest jednak wiele osób ze świata show-biznesu czy polityki, które otwarcie mówią o swojej chorobie. Wśród nich należy wymienić m.in.: Korę, Kasię Groniec, prezentera Maksa Cegielskiego, nieżyjącego już Winstona Churchilla, Marilyn Monroe czy Ernesta Hemingwaya. Depresja należy do chorób z kręgu zaburzeń nastroju. Zaburzenia nastroju wyrażają się przede wszystkim jego zmianami, np. długimi okresami nadmiernego smutku, przesadnej wesołości lub smutku i wesołości na zmianę. Jakie są objawy depresji? Jakie można wyróżnić rodzaje depresji? Dlaczego zaburzenia depresyjne należą do najczęstszych zaburzeń afektywnych?

Zaburzenia depresyjne są najczęściej diagnozowanym i spotykanym problemem psychicznym. Depresja to nie tylko patologiczny smutek czy przygnębienie, to stan całego organizmu. Wyróżnia się depresje endogenne, psychogenne, poporodowe, reaktywne, w reakcji żałoby, łagodne i głębokie. Depresja występuje na całym świcie, we wszystkich kulturach. W ostatnim czasie coraz częściej mówi się o zaburzeniach depresyjnych jako o pladze XXI wieku. Co to jest zespół depresyjny?

Depresja u osób starszych jest dosyć powszechną przypadłością, co nie oznacza, że depresja starcza jest normalna. Depresja u osób starszych objawia się inaczej niż u młodszych i właśnie dlatego objawy depresji starczej mylone są z symptomami innych chorób nękających seniorów. Przyczyn depresji u osób starszych czasem trzeba również szukać w środkach przyjmowanych na leczenie innych schorzeń. Inną powszechną przyczyną depresji u seniorów jest samotność.

Szacuje się, że kobiety chorują na depresję aż dwa razy częściej niż mężczyźni. Jaki jest dokładny związek depresji z płcią i czy rzeczywiście kobiety są bardziej podatne na zaburzenia nastroju? Z badań prowadzonych w różnych częściach świata wynika, że proporcje zachorowalności kobiet wobec mężczyzn są w różnych kulturach porównywalne – kobiety statystycznie częściej borykają się z problemem depresji. Z czego mogą wynikać wahania nastroju u kobiet? Psychologia wskazuje m.in. na takie czynniki, jak: wrażliwość psychiczna, empatia czy podatność na stres.

Depresja jest zaburzeniem nastroju, które ma tendencje do nawracania. Nawroty depresji występują u ponad połowy osób cierpiących na tę chorobę. Z każdym kolejnym epizodem depresji prawdopodobieństwo nawrotu jest coraz większe. Współczesna medycyna i psychologia nie dysponują metodami, które byłyby w stanie zupełnie wyeliminować to ryzyko. Jednak można próbować je znacząco zmniejszyć.