gronkowiec

Rifampicyna to półsyntetyczny antybiotyk ansamycynowy, który ma działanie bakteriobójcze wobec paciorkowców, meningokoków, dwoinki rzeżączki, gronkowca złocistego, prątka gruźlicy i prątka trądu. Jakie są wskazania do jego stosowania? Czy istnieje ryzyko wystąpienia skutków ubocznych?

Główny Inspektorat Farmaceutyczny wycofał z obrotu na terenie całego kraju trzy serie maści Mupina. Jest ona stosowana do zwalczania w nosie bakterii z grupy gronkowców. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Stosowany już 1000 lat temu specyfik na infekcje oka może mieć kluczowe znaczenie w walce z odpornymi na antybiotyki superbakteriami – mówią eksperci. Naukowcy z Uniwersytetu w Nottingham odtworzyli środek leczniczy stosowany w IX wieku z czosnku, wina, cebuli i krowiego żołądka.

Sepsa, inaczej posocznica, nie jest zaraźliwa, ponieważ nie jest chorobą. To zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej. Dochodzi do niego w powikłaniu zakażenia bakteryjnego lub wirusowego. Wywołać ją mogą takie bakterie jak gronkowiec czy meningokoki. Są one jednymi z najczęstszych przyczyn pojawienia się posocznicy.

Gronkowiec jest to bakteria, która może zaatakować zarówno ludzi, jak i zwierzęta. Czasami wystarczy jedynie chwilowe osłabienie układu immunologicznego, aby gronkowiec przeniknął do organizmu, powodując zagrażające zdrowiu i życiu dolegliwości.

Gronkowiec skórny (Staphylococcus epidermidis) to bakteria, która nie stanowi zagrożenia dla zdrowego człowieka. Może być jednak niebezpieczna dla osób o obniżonej odporności. Z badań wynika, że bakteria ta wywołuje dużą ilość zakażeń wewnątrzszpitalnych. Jak można zarazić się gronkowcem Staphylococcus epidermidis? Jakie zagrożenia niesie ze sobą zakażenie rany gronkowcem skórnym?

Staphylococcusepidermidis, czyli gronkowiec skórny nie jest groźny, jeśli układ immunologiczny pracuje prawidłowo wydajnie. Staphylococcusepidermidis to bakteria, którą prawie każdy z nas posiada na swojej skórze. Staphylococcusepidermidis bytuje również w błonach śluzowych jamy ustnej, nosa, gardła oraz w drogach moczowo-płciowych.

Wymaz z nosa to badanie bezbolesne i szybkie. Wykonuje się je wtedy, kiedy pacjent cierpi z powodu uporczywego, uciążliwego kataru lub gdy ma inne problemy związane z górnymi drogami oddechowymi. Wymaz z nosa ma na celu identyfikację pasożytów, bakterii czy wirusów, które atakują organizm człowieka. Jak przeprowadza się wymaz z nosa? I kiedy należy wykonać badanie?

W medycynie ery nowożytnej przełomowym odkryciem stały się antybiotyki, leki zwalczające infekcje bakteryjne. A odkryto je około 60 lat temu, kiedy w stosunkowo krótkim czasie uczeni poznali liczne substancje niszczące różne szczepy mikrobów.