leczenie nadczynności tarczycy

Często sięgasz po fastfoody i słodycze? Jeśli tak, to naukowcy nie mają dobrych wiadomości. Okazuje się, że nadmierne spożywanie wysokoprzetworzonej żywności może zwiększać ryzyko nadczynności tarczycy nawet o 69 proc. - Odpowiednia dieta jest kluczowa, nie tylko jeśli mówimy o profilaktyce, ale też optymalnych efektach leczenia już zdiagnozowanych chorób tarczycy. Same leki przy złym odżywianiu nie dadzą odpowiednich rezultatów - podkreśla endokrynolog Szymon Suwała.

Nadczynność tarczycy to zwiększone wydzielanie hormonów tarczycy ponad ilości, których potrzebuje organizm. Nadczynność tarczycy zwana jest często hipertyreozą (ang. hyperthyreosis lub hyperthyroidism). Może przyjmować postać jawną, z całym wachlarzem dość charakterystycznych objawów, jak i utajoną, gdzie nadmiar hormonów tarczycy jest na tyle niewielki, że nie rozwija się postać kliniczna choroby. Na nadczynność tarczycy narażone są przede wszystkim kobiety.

Choroba Gravesa-Basedowa, inaczej choroba Basedowa, to jedna z chorób autoimmunologicznych o podłożu genetycznym, która przebiega z nadczynnością tarczycy. Przyczyna choroby nie jest znana, ale charakterystyczne dla choroby Basedowa jest istnienie we krwi przeciwciał, które stymulują komórki tarczycy, powodując zwiększone wytwarzanie hormonów tarczycy. Objawy choroby Gravesa-Basedowa są bardzo różne. Większość z nich wynika z nadczynności tarczycy, ale istnieją także charakterystyczne objawy choroby Basedowa. Leczenie polega przede wszystkim na podawaniu tyreostatyków, a także stosowane jest leczenie jodem radioaktywnym.

Czym jest nadczynność tarczycy? Nadczynność tarczycy to stan, w którym w organizmie wytwarzana jest nadmierna ilość hormonów tarczycy. Czasami nadczynność tarczycy pojawia się na skutek podawania nadmiernej ilości hormonów tarczycy. Inne przyczyny zaburzeń w funkcjonowaniu tarczycy to nieprawidłowości w ich obwodowym metabolizmie, a także upośledzenie pracy receptorów ją wiążących.

Choroba Hashimoto jest chorobą autoimmunologiczną gruczołu tarczowego. Jej istotą jest produkcja przez organizm przeciwciał, atakujących i niszczących własną tarczycę. Najważniejszym elementem leczenia jest leczenie substytucyjne, czyli zewnętrzne uzupełnianie hormonów tarczycowych, które w warunkach fizjologicznych powinna produkować zdrowa tarczyca. Pozwala to zapobiec występowaniu objawów i groźnych powikłań niedoczynności tarczycy.

Tarczyca może przysparzać nam wielu problemów. Cierpimy na jej niedoczynność, nadczynność lub zmagamy się z licznymi guzkami w jej okolicach. To narząd odpowiadający za wiele ważnych funkcji w organizmie. I właśnie dlatego powinniśmy o niego dbać. Tarczyca jest odpowiedzialna za produkcję hormonów: tyroksyny (T4) oraz trójjodotyroniny (T3). Substancje te przesyłane są wraz z krwią przez cały organizm i biorą udział we wszystkich najważniejszych procesach komórkowych. Zaburzenia związane z hormonami mogą powodować wiele niepożądanych objawów. Sprawdź, za jakie problemy zdrowotne odpowiada tarczyca.

Choroba Plummera, inaczej wole guzkowe toksyczne, to nieprawidłowy rozrost tarczycy. Gruczoł ten powiększa się, pojawiają się guzki wydzielające dodatkowo hormony tarczycy, wywołując w ten sposób nadczynność tarczycy. Ta choroba może być spowodowana długotrwałym niedoborem jodu lub nadmierną jego podażą. Najczęściej dotyka kobiety w wieku 45-60 lat. Poziom hormonu TSH jest obniżony, przy czym stężenie hormonów tarczycy jest prawidłowe lub podwyższone.

Paratyreoidektomia to usunięcie jednego lub więcej gruczołów przytarczycznych. Gruczoły przytarczyczne to cztery, małe gruczoły umiejscowione na szyi po bokach tchawicy i obok gruczołu tarczycy. Najczęściej gruczoły rozłożone są po dwa po obu stronach tchawicy. Może być obecna zmienna ilość gruczołów przytarczycznych wokół typowej lokalizacji, a czasem gruczoł może znajdować się w nietypowym miejscu. Funkcją przytarczyc jest produkcja parathormonu (PTH), hormonu, który pomaga regulować poziom wapnia w organizmie.