termin porodu

Poród zaczyna się zwykle samoistnie pomiędzy 37. a 42. tygodniem ciąży. Bywa jednak, że termin porodu mija, a dziecko nadal jest w brzuchu matki. Wówczas często wybieraną opcją jest indukcja porodu, czyli wywołanie go za pomocą różnych metod. Przed decyzją o indukcji porodu wykonuje się kilkakrotnie KTG, a także badanie USG z oceną przepływów oraz ilości wód płodowych. Dopiero wtedy można podjąć jakiekolwiek kroki. Jakie są metody wywoływania porodu?

Oksytocyna jest podawana przy porodzie, gdy organizm ciężarnej produkuje zbyt małą ilość tego hormonu. Oksytocyna odpowiada bowiem za skurcze macicy i przyspieszenie akcji porodowej. W przypadku niewielkiej produkcji oksytocyny zaleca się podanie ciężarnej kroplówki zawierającej odpowiednie stężenie oksytocyny. Podawanie oksytocyny ma jednak swoich przeciwników, gdyż zbyt duża ilość oksytocyny powoduje bardzo bolesne skurcze, które nieraz muszą się kończyć cesarskim cięciem.

Małowodzie to schorzenie polegające na zmniejszonej ilości wody w płynie owodniowym. Jego przyczyn może być kilka i zaliczamy do nich m.in. stosowanie niektórych leków w ciąży, przedwczesne pęknięcie błon płodowych. Płyn owodniowy jest bardzo ważny ze względu na to, że m.in. pełni funkcję ochronną dla dziecka. Małowodzie to schorzenie niebezpieczne przede wszystkim dla dziecka, ponieważ może spowodować wady wrodzone, poronienie lub obumarcie płodu. Najczęściej wykrywane jest w trzecim trymestrze ciąży.

Prostaglandyny zaliczane do hormonów parakrynowych to regulatory procesów fizjologicznych, które wytwarzane są na skutek pobudzenia nerwowego. Są to hormony parakrynne, czyli takie, które działają miejscowo. Co warto o nich wiedzieć?

Opryszczka narządów rodnych polega na przebiciu błon płodowych lub upuszczeniu wód płodowych. Działanie amniotomii zmierza do pobudzenia wydzielania specjalnej substancji zwanej prostaglandyną, która przyspiesza rozwieranie się szyjki macicy. Obecnie amniotomia jest dość często wykorzystywana w celu przyspieszenia porodu. Zabieg ten nie powinien być stosowany rutynowo, a jedynie wtedy, gdy istnieje konieczność indukowania porodu.

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) dopuściła do obrotu pierwszy lek, dzięki któremu możliwe jest zmniejszenie ryzyka ponownego wystąpienia przedwczesnego porodu.