wahania nastroju

Jesień i zima dla wielu osób oznaczają nie tylko krótsze dni i chłód, ale też obniżony nastrój, senność i spadek motywacji. Zjawisko to, znane jako choroba afektywna sezonowa (SAD – Seasonal Affective Disorder), ma swoje biologiczne podstawy i dotyczy nawet kilku procent populacji w Polsce.

Obniżony nastrój uznaje się, obok spowolnienia ruchowego i redukcji tempa myślenia, za jeden z głównych objawów depresji, choć nie zawsze musi się on wiązać z chorobą. Stopień spadku samopoczucia decyduje o rozpoznaniu epizodu depresyjnego – łagodnego, umiarkowanego bądź ciężkiego. Każdy z nas doświadcza tzw. „dołków psychicznych”, np. na skutek porażki czy ciężkich przeżyć. Kiedy apatię i zły nastrój można uznać za przejaw gorszego samopoczucia, a kiedy brak radości życia jest już zwiastunem zaburzeń afektywnych w postaci depresji? Gdzie przebiega ta cienka granica?

Wyczerpanie nerwowe to coraz częstszy problem, zwłaszcza wśród ludzi młodych, którzy żyją w dużym stresie. W wyniku napięcia organizm wytwarza hormon nadnerczy, który pobudza układ nerwowy. Wówczas człowiek może mieć problemy z oddychaniem, przyspieszone tętno i może czuć się podekscytowany. Na krótką metę nie jest to szkodliwy stan, jednak gdy każdego dnia doświadczamy napięcia, następuje stałe wytwarzanie hormonu nadnerczy. Może wtedy dojść do podwyższenia ciśnienia krwi, bólów głowy oraz większej drażliwości. W pewnym momencie zaczyna brakować hormonu, a człowiek przechodzi przez wyczerpanie nerwowe.

Wśród objawów menopauzy tradycyjnie wymienia się huśtawki nastrojów, stany depresyjne i problemy z pamięcią. Okazuje się, że coraz szersze grono specjalistów, lekarzy i endokrynologów uważa, że menopauza wcale nie musi uprawdopodabniać ryzyka zachorowania na depresję. Oczywiście, zmiany hormonalne prowadzą do różnych przykrych dolegliwości, na które skarżą się kobiety w okresie menopauzalnym, ale klimakterium nie musi oznaczać od razu zaburzeń nastroju i rozchwiania emocjonalnego. Jak radzić sobie z huśtawką nastrojów w czasie przekwitania?

Ciąża to wyjątkowy i szczególny okres w życiu każdej kobiety. W tym okresie organizm przygotowuje się do porodu. Zmienia się poziom hormonów, macica ulega przekrwieniu i stopniowo się powiększa, piersi zaś stają się obrzmiałe i bardziej wrażliwe na dotyk. W prawidłowo przebiegającej, fizjologicznej ciąży brak jest jakichkolwiek przeciwwskazań związanych z seksem, od samego poczęcia, aż do narodzin dziecka. Dlatego nie ma ograniczeń do kiedy w ciąży można uprawiać sex. W przypadku zagrożonej ciąży należy skonsultować się z lekarzem i zasięgnąć jego porady czy i do kiedy sex w ciąży jest bezpieczny. Niestety w takim wypadku seks jest zazwyczaj przeciwwskazany.