Tajemnicza choroba księżnej Diany. Ukrywała ją przez dekadę

Wszystko wskazuje na to, że księżna Diana zaczęła się zmagać z bulimią jeszcze przed ślubem. Z jej biografii wynika, że pierwszy epizod choroby miał miejsce tuż po zaręczynach. Podobno książę Karol powiedział jej wtedy, że jej "nieco pulchna w okolicach talii", a ona bardzo to przeżyła.

Kolejne lata życie w permanentnym stresie i problemy rodzinne powodowały, że księżna kompulsywne się objadała, a potem zmuszała do wymiotów. Ta historia nie ujrzałaby światła dziennego, gdyby nie sama Diana, która w wywiadzie dla BBC w 1995 r. postanowiła się przyznać do swoich problemów, jednocześnie dodając siły innym, którzy również zmagają się z bulimią.

- Miałam bulimię przez wiele lat. To sekretna choroba. Wyrządzasz sobie nią krzywdę, bo masz niską samoocenę. Wydaje ci się, że nie jesteś wartościowym człowiekiem. Objadasz się cztery lub pięć razy dziennie i dodaje ci to otuchy. To tak, jakby ktoś cię przytulił, ale to tylko chwilowe uczucie. Potem czujesz obrzydzenie tym, jak wzdęty jest twój brzuch, potem wszystko zwracasz - opowiada księżna.

Przyznała też, że w rodzinie królewskiej nikt nie rozumiał jej problemów. - Musisz wiedzieć, że osoba cierpiąca na bulimię bardzo się wstydzi i nienawidzi samej siebie, a ludzie uważają, że marnuje jedzenie, więc nie rozmawia się o tym z innymi. Przy anoreksji wyraźnie się chudnie, natomiast bulimia nie powoduje utraty wagi, więc można bardzo długo udawać, że nic się nie dzieje. Nie ma na to dowodów - przyznała w wywiadzie.

Bulimia to zaburzenia odżywiania. Chorzy najczęściej regularnie mają ataki obżarstwa, po których odczuwają silne poczucie winy związane z przejedzeniem i robią wszystko, żeby pozbyć się jedzenia przez zmuszanie się do wymiotów, stosowanie środków na przeczyszczenie, często też uciekają do wyniszczającej głodówki lub wpadają w wir intensywnych ćwiczeń.

Bulimia wiąże się nie tylko z traumą emocjonalną, ale może negatywnie oddziaływać na funkcjonowanie wielu układów w organizmie.

Nieleczona bulimia może prowadzić do:

• niedożywienia i odwodnienia;
• przewlekłego zmęczenia;
• uszkodzenia zębów;
• uszkodzeń w obrębie gardła i strun głosowych;
• uszkodzenia przełyku i żołądka;
• problemów z nerkami;
• zaburzeń hormonalnych;
• niepłodności;
• zaburzeń w układzie sercowo-naczyniowym.

Żarłoczność psychiczna najczęściej dotyka u kobiet. Pierwsze epizody choroby z reguły ujawniają się u między 16, a 35 rokiem życia. Lekarze podkreślają, że im szybciej choroba zostanie rozpoznana, tym łatwiej o wyleczenie pacjentów. Bulimia ma związek przede wszystkim z problemami emocjonalnym, dlatego w terapii niezbędna jest pomoc psychologa. W przypadku zaawansowanej choroby z reguły potrzebne jest też wsparcie dietetyka oraz psychoterapeuty, a niekiedy musi być zastosowane leczenie farmakologiczne.

Katarzyna Grzęda-Łozicka, dziennikarka Wirtualnej Polski

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl