W taki sposób organizm sygnalizuje o chorobach nerek

Objawem, który powinien nas szczególnie zainteresować, jest rzadsze niż zwykle oddawanie moczu. Zjawisko to powinno być naturalne tylko wtedy, gdy danego dnia przyjmujemy zmniejszoną ilość płynów. Wtedy mocz jest też bardziej mętny i ma ciemniejszą barwę. Jeżeli jednak pijemy tyle, co zwykle, a ilość wydalanego moczu jest zmniejszona – musimy to zbadać u nefrologa.

Niebezpieczna jest także sytuacja odwrotna, gdy zmagamy się z nadmiernym parciem na pęcherz. Problemem jest też hematuria, czyli pojawienie się krwi w moczu.

Zaburzona praca nerek powoduje problemy z filtracją. Rezultatem jest zatrzymywanie się wody w organizmie, która powoduje powstawanie obrzęków w okolicy stóp, kostek, twarzy czy dłoni. Mogą one świadczyć np. o przewlekłej niewydolności nerek bądź o zespole nerczycowym.

Obrzęki najczęściej leczone są poprzez podawanie leków moczopędnych oraz zmniejszenie ilości spożywanego sodu. Często dolegliwościom tego rodzaju towarzyszy też nadciśnienie tętnicze. Zatrzymywanie się wody w organizmie powoduje także zwiększenie masy ciała.

Mniejsza niż zazwyczaj ilość czerwonych krwinek oraz towarzyszące temu niedotlenienie, skutkują zaburzeniami oddychania. Dodatkowym obciążeniem dla organizmu jest zatrzymywanie się płynów w płucach. Zdarza się, że dla osoby cierpiącej na choroby nerek każda próba złapania głębszego oddechu kończy się bólem klatki piersiowej i kaszlem.

Hipoksja, czyli stan niedotlenienia tkanek, może również przyczynić się do wystąpienia problemów z pamięcią i koncentracją oraz zawrotów głowy.

O chorobie nerek świadczyć może odczuwanie nieustannego zmęczenia. Organy te (wraz z wątrobą) produkują bowiem erytropoetynę – hormon, który w wyniku różnych procesów, prowadzi do produkcji erytrocytów przez szpik kostny.

Zaburzona praca nerek przyczynia się do zmniejszenia ilości wydzielanej erytropoetyny. Narządy nie filtrują wtedy wszystkich toksyn. W efekcie organizm jest niedotleniony, a to z kolei powoduje zmęczenie, osłabienie i ociężałość.

Zbyt duża ilość substancji toksycznych skutkuje też swędzeniem skóry, wysypką oraz zaczerwienieniem. Właśnie dlatego osoba zmagająca się z chorobą nerek, często odczuwa świąd całego ciała. U chorego pojawić się mogą także wymioty spowodowane uremią, czyli stanem ciężkiego zatrucia organizmu spowodowanego niewydolnością nerek.

Nerki odpowiadają za wydalanie mocznika. Jest to końcowy produkt metabolizmu białek, który powstaje w wątrobie w tzw. cyklu mocznikowym. Jeżeli jednak praca tych narządów jest zakłócona, stężenie mocznika w organizmie jest podwyższone. Wiąże się to z zaburzonym procesem filtrowania.

Zbyt wysokie stężenie mocznika w organizmie przyczynia się do zmiany odczuwanego smaku. Osoba chora może więc odczuwać w ustach metaliczny posmak. Zdarza się też, że wraz z wydychanym powietrzem u pacjenta zmagającego się z chorobą nerek, wyczuwalny jest amoniak.