Wiotkość krtani - przyczyny, objawy, rozpoznanie, leczenie

Wiotkość krtani (laryngomalacja) to wrodzona wada krtani, rozpoznawana u około 5% wszystkich niemowląt i noworodków, częściej u chłopców niż dziewczynek. W większości przypadków wiotkość krtani ma łagodny przebieg i nie stanowi niebezpieczeństwa dla dziecka.

Wiotkość krtani to jedna z najpopularniejszych wad krtani, która może być zdiagnozowana tuż po narodzinach dziecka lub ujawnić się dopiero po pewnym czasie, zwykle między 3. a 5. miesiącem życia.

Wiotkość krtani to skutek niedojrzałej budowy elementów chrzęstnych narządu. Zbyt miękka i elastyczna tkanka chrzęstna ma tendencję do zapadania się, co ogranicza przepływ powietrza przez krtań.

Istnieje również teoria, zgodnie z którą laryngomalacja wynika z niedostatecznego wykształcenia się układu nerwowego i braku synchronizacji pomiędzy włóknami nerwowo-mięśniowymi. Wiotkość krtani może pojawić się również na skutek predyspozycji genetycznych.

Wiotkość krtani ma charakterystyczne objawy, które bardzo często niepokoją rodziców. U dziecka pojawia się specyficzny, świszczący oddech podczas wdychania powietrza (tzw. stridor).

Dźwięk ten nasila się w pozycji leżącej, na skutek płaczu i silnych emocji, a także w trakcie choroby. Często można zaobserwować również zapadanie się szyi w czasie oddychania, trudności związane z karmieniem piersią czy zachrypnięty odgłos płaczu.

Wiotkość krtani może powodować także bezdech nocny, duszność wdechową lub wdechowo-wydechową, lekkie obniżenie saturacji w czasie snu, a nawet niewydolność oddechową.

Objawów wiotkości krtani nie należy lekceważyć, szczególnie wtedy, gdy dziecko ma problemy z oddychaniem lub przyjmowaniem pokarmów. Wada może skutkować bardzo wolnym przybieraniem na wadze, a duszności mogą prowokować ulewanie lub wymioty.

Nietypowe dźwięki wydawane przez dziecko w czasie oddychania zwykle są konsultowane z pediatrą. Lekarz ten na podstawia badania podmiotowego i przedmiotowego kieruje pacjenta na konsultację laryngologiczną.

Specjalista wykonuje wówczas laryngoskopię pośrednią za pomocą lusterka lub ogląda krtań w znieczuleniu za pomocą endoskopu. Wiotkość krtani sprawia, że nagłośnia w trakcie wdechu zapada się i przypomina kształt litery omega.

Lekarz powinien też wykluczyć występowanie innych wad wrodzonych krtani, porażenia strun głosowych, wad układu nerwowego czy guzów nosogardla.

Wiotkość krtani zazwyczaj ustępuje samoistnie do 2. roku życia, zwykle około 9. miesiąca, wymagane są jedynie regularne kontrole lekarskie. W niektórych przypadkach laryngomalacja nie znika lub ma cięższy przebieg, który utrudnia oddychanie lub spożywanie pokarmu.

W takiej sytuacji wykonywana jest supraglottoplastyka, czyli podcięcie więzadeł nalewkowo-nagłośniowych wraz z usunięciem nadmiaru tkanki śluzowej.

W skrajnych przypadkach wiotkość krtani skutkuje stworzeniem otworu w tchawicy i założeniem rurki, ułatwiającej oddychanie. Tracheostomia to inwazyjna metoda, która stosowana jest w momencie, gdy dziecko ma bardzo poważne problemy z oddychaniem.